Pizza marinara

Pizza marinara is een Napolitaanse pizza met tomaat, knoflook, oregano en olijfolie, zonder kaas. Ze is genoemd naar de kookstijl van zeelieden, “alla marinara”, al is de oorsprong van de naam niet zeker.

Wat het werkelijk is

De bodem is een dunne, gerezen tarwedeeg dat met de hand wordt uitgerekt en zeer heet wordt gebakken, traditioneel in een houtgestookte oven. Het beleg is een dunne laag fijngemaakte of gezeefde tomaat, op smaak gebracht met knoflook, gedroogde oregano en een beetje extra vierge olijfolie, die vóór het bakken wordt toegevoegd. Er wordt licht gezouten. Anders dan de Margherita bevat ze geen mozzarella, en daarom wordt ze ook wel de kaasloze Napolitaanse pizza genoemd.

Verwante varianten zijn de Margherita, die verse mozzarella en basilicum toevoegt, en de vele op tomaat gebaseerde pizza’s die buiten Italië als “marinara” worden verkocht en vaak wel kaas bevatten. In de klassieke Napolitaanse versie heeft de marinara geen kaas en geen basilicum; knoflook en oregano dragen de smaak.

Hoe het wordt geserveerd

• Heel gegeten, op een bord, met mes en vork of dubbelgevouwen en met de hand, zoals gebruikelijk is bij Napolitaanse pizza.
• Direct uit de oven geserveerd, terwijl de korst aan de randen nog knapperig is en in het midden zacht.
• Meestal alleen gegeten als hoofdgerecht, vaak als eenvoudige maaltijd in een pizzeria.
• Meestal niet met extra kaas of saus aan tafel.

Hoe je het op de kaart zet

• Schrijf het als “Pizza marinara” met de belegging erbij: tomaat, knoflook, oregano, extra vierge olijfolie.
• Vermeld dat er geen kaas op zit, zodat gasten geen mozzarella verwachten.
• Markeer TARWE, van het deeg, voor allergeneninformatie.
• Als het deeg met zuurdesem of een lange rijs wordt gemaakt, of als de oregano vers is in plaats van gedroogd, vermeld dat dan als variant.