پَت پریک خینگ

پَت پریک خینگ یک غذای سرخ‌شدهٔ تایلندی است که بر پایهٔ یک خمیر کاری قرمز خشک ساخته می‌شود. این خمیر همراه با گوشت و لوبیای باریک‌خردشده سرخ می‌شود و شیر نارگیل کم یا اصلاً ندارد. این غذای روزمره در دکه‌های برنج‌و‌کاری تایلندی و آشپزخانه‌های خانگی رایج است.

واقعاً چیست

پَت پریک خینگ به معنای رایج کاری نیست. خمیر کاری قرمز (فلفل قرمز، سیر، پیاز شالوت، گالانگال، لِمون‌گراس و خمیر میگو) مقداری کم روغن سرخ می‌شود تا معطر شود. سپس پروتئین اصلی همراه با برگ لیموی کافیر که به نوارهای ریز بریده شده و لوبیا سبز یا لوبیای بلند که نازک برش خورده‌اند، به آن اضافه می‌شود. سس ماهی و شکر نخل طعم غذا را تنظیم می‌کنند و در پایان مقداری فلفل قرمز تازهٔ خردشده روی آن می‌ریزند. نسخه‌های کلاسیک با گوشت خوک، مرغ یا گوشت گاو تهیه می‌شوند و در نسخه‌های گیاهی گاهی از توفو استفاده می‌شود.

نام این غذا به سرخ شدن خمیر به‌صورت خشک اشاره دارد. «خینگ» به طعم شبیه زنجبیل گالانگال تازه مربوط است و این غذا بدون شیر نارگیلی تهیه می‌شود که در کاری‌های قرمز و سبز به کار می‌رود. این غذا با کاری قرمز (کنگ‌فِت) که کاری سوپی با شیر نارگیل است، و همچنین با پَت فریک فائو (سرخ‌کردهٔ مربای فلفل) که از خمیر شیرین فلفل و سویا به جای خمیر کاری استفاده می‌کند، تفاوت دارد.

چگونه سرو می‌شود

• به‌عنوان یکی از چند غذا همراه با برنج یاسمنی بخارپز و در یک بشقاب مشترک سرو می‌شود
• همراه با برنج خورده می‌شود و سرخ‌کرده روی برنج ریخته می‌شود
• اغلب در ناهار و به‌صورت وعدهٔ کامل همراه با یک سوپ و یک غذای سبزی‌دار میل می‌شود
• معمولاً داغ و مستقیم از ماهی‌تابه با یک طرف سبزیجات تازه یا خیار سرو می‌شود

چگونه در منو بنویسیم

• پروتئین را در عنوان ذکر کنید، برای مثال گوشت خوک یا مرغ، و مشخص کنید اگر با توفو تهیه شده است
• خمیر میگو و سس ماهی را به‌عنوان مواد تشکیل‌دهنده فهرست کنید، زیرا هر دو در خمیر کلاسیک و چاشنی این غذا وجود دارند
• اعلام کنید که این غذا شیر نارگیل ندارد و معمولاً بسیار تند است
• به استفاده از برگ لیموی کافیر و لوبیا سبز اشاره کنید و ذکر کنید که این غذا با برنج سرو می‌شود