ผัดพริกขิง

ผัดพริกขิง เป็นอาหารไทยประเภทผัดที่ปรุงจากพริกแกงเผ็ดแห้ง ผัดกับเนื้อสัตว์และถั่วหั่นฝอย โดยแทบไม่ใส่หรือไม่ใส่กะทิเลย เป็นอาหารธรรมดาที่พบได้ทั่วไปตามร้านข้าวแกงและในครัวเรือน

จริง ๆ แล้วคืออะไร

ผัดพริกขิงไม่ใช่แกงตามความหมายทั่วไป พริกแกงเผ็ด (พริกแห้ง กระเทียม หอมแดง ข่า ตะไคร้ และกะปิ) จะถูกผัดกับน้ำมันเล็กน้อยจนมีกลิ่นหอม จากนั้นจึงใส่เนื้อสัตว์หลัก พร้อมกับ ใบมะกรูด ที่หั่นเป็นเส้นฝอย และ ถั่วฝักยาวหรือถั่วแขก หั่นบาง ปรุงรสด้วยน้ำปลาและน้ำตาลปี๊บ แล้วโรยด้วยพริกชี้ฟ้าแดงหั่นแว่น ตำรับดั้งเดิมใช้หมู ไก่ หรือเนื้อวัว และบางครั้งใช้เต้าหู้ในเวอร์ชันมังสวิรัติ

ชื่อ “ผัดพริกขิง” มาจากการผัดพริกแกงจนแห้ง ส่วน “ขิง” หมายถึงกลิ่นคล้ายขิงของข่าสด และอาหารจานนี้ไม่ใช้กะทิเหมือนแกงแดงหรือแกงเขียวหวาน ต่างจากแกงเผ็ด ซึ่งเป็นแกงกะทิมีน้ำ และต่างจากผัดพริกเผา ซึ่งใช้น้ำพริกเผาหวานจากพริกและเต้าเจี้ยวแทนพริกแกง

เสิร์ฟอย่างไร

• เสิร์ฟเป็นหนึ่งในหลายจานพร้อมข้าวสวยหอมมะลิบนจานกลาง
• รับประทานกับข้าว โดยตักผัดราดบนข้าว
• มักรับประทานเป็นมื้อกลางวันแบบชุด พร้อมแกงจืดและผักอีกหนึ่งจาน
• มักเสิร์ฟร้อนจากกระทะ พร้อมผักสดหรือแตงกวาเป็นเครื่องเคียง

เขียนลงในเมนูอย่างไร

• ระบุชนิดของเนื้อสัตว์ในชื่อเมนู เช่น หมูหรือไก่ และระบุหากทำด้วยเต้าหู้
• ระบุกะปิและน้ำปลาเป็นส่วนผสม เพราะทั้งสองอย่างอยู่ในพริกแกงและเครื่องปรุงแบบดั้งเดิม
• แจ้งว่าอาหารจานนี้ไม่มีกะทิ และโดยทั่วไปมีรสเผ็ดจัด
• ระบุการใช้ใบมะกรูดและถั่วฝักยาวหรือถั่วแขก และบอกว่าเสิร์ฟพร้อมข้าว