Umu

Umu to tongijska uczta z wieprzowiny, taro, batatów i kremu kokosowego, gotowana razem w piecu ziemnym na rozgrzanych kamieniach. Słowo ʻumu oznacza sam piec, a nazwą określa się także cały posiłek przygotowany w nim. Piece tego typu są używane w całej Polinezji, a na Tonga umu gotuje się podczas spotkań i uroczystości, gdy potrzeba dużo jedzenia naraz.

Czym to naprawdę jest

Wykopuje się dół, wypełnia drewnem i pali, aż kamienie się rozgrzeją. Jedzenie zawija się w liście bananowca, układa na kamieniach i przykrywa liśćmi oraz ziemią, dzięki czemu gotuje się powoli, w cieple i parze, przez kilka godzin. Wieprzowina to główne mięso, a taro i batat gotują się w tym samym cieple, chłonąc jej soki. Krem kokosowy jest częścią gotowania i nadaje skrobiowym dodatkom bogate, słodkie, kremowe wykończenie. Liście bananowca służą jako opakowanie i podkład pod potrawy, nie są jedzone.

Jak się to podaje

• Bez opakowania, przy stole, z rozłożonymi liśćmi bananowca, na których układa się jedzenie, lub na półmisku.
• Na wspólnym półmisku dla grupy, z wieprzowiną, taro i batatem podanymi razem.
• Na ciepło, prosto z pieca, często podczas spotkania, na którym cały dół otwiera się naraz.

Jak to zapisać w karcie

• Podaj mięso jako wieprzowinę i określ element, jeśli go znasz. Zaznacz porcję, bo umu zwykle je się wspólnie.
• Opisz dodatki skrobiowe: taro i batat, gotowane z kremem kokosowym.
• Zaznacz, że potrawa jest gotowana w liściach bananowca, których się nie je.
• Kokos nie należy do standardowych alergenów, ale krem kokosowy wymień wyraźnie dla gości z alergią na kokos. Każdy dodatek podawany z umu wymaga własnych oznaczeń alergenów.
• Podaj, czy umu jest przygotowywane na dany dzień, czy na zamówienie, bo piec ziemny wymaga kilku godzin.