Humitas

Humita to świeże słodkie ciasto kukurydziane, słodkie lub wytrawne, zawinięte w łuski kukurydzy i gotowane na parze. Jest to potrawa andyjska, którą Ekwador dzieli z Peru, Boliwią i Argentyną, a każdy kraj i każdy kucharz przygotowuje przepis nieco inaczej.

Ciasto robi się ze świeżej kukurydzy, a nie z suszonej mąki kukurydzianej, dzięki czemu jest miękkie i wilgotne. Ekwadorscy kucharze przygotowują ją albo na słodko, z cukrem, albo na wytrawnie, z serem. Łuska zatrzymuje wilgoć nadzienia podczas gotowania na parze. Ponieważ danie występuje w kilku krajach, nazwa obejmuje przepisy różniące się od kuchni do kuchni.

Czym to naprawdę jest

Świeża słodka kukurydza jest startą lub zmieloną na miękkie ciasto, a następnie łączona z masłem, cukrem lub serem, zwykle z dodatkiem mleka, które rozrzedza masę. Porcję nakłada się na łuskę kukurydzy, składa w zgrabną paczuszkę i wiąże, po czym gotuje na parze, aż ciasto się zetnie. Łuska pełni rolę opakowania i się jej nie je; rozwija się ją ije miękką kukurydzę ze środka. Słodkie i serowe humity przygotowuje się z tego samego ciasta, a proporcje cukru i sera różnią się w zależności od kuchni.

Jak się to podaje

• Na ciepło, prosto z parownika, z łuską rozwiniętą przy stole.
• Na słodko lub na wytrawnie, zależnie od przepisu, często na śniadanie lub jako przekąska.
• Je się łyżką lub ręką, a łuskę odkłada się na bok i się jej nie je.

Jak to zapisać w karcie

• Jasno nazwij nadzienie: humita z słodkiej kukurydzy z cukrem albo humita z kukurydzy z serem. Jeśli sprzedajesz obie wersje, podawaj je jako osobne pozycje.
• Oznacz mleko. Masło, mleko i ser wchodzą w skład klasycznego przepisu, więc zaznacz mleko jako alergen przy każdej humicie.
• Podaj nazwę sera, jeśli go używasz, aby goście mogli ocenić, czy im odpowiada.
• Napisz, że łuska jest opakowaniem i jest usuwana przed jedzeniem, aby goście nie spodziewali się, że ją zjedzą.
• Zaznacz, że danie jest gotowane na parze, dzięki czemu tekstura jest miękka, a nie chrupiąca.