Beef Wellington

Beef Wellington, mantar ezmesiyle kaplanan, ardından prosciutto ve milföy hamuruna sarılan bir dana bonfilenin, kabuğu koyu altın rengine dönene ve ortası pembe kalana kadar fırınlanmasıdır. Bir hafta içi yemeği değil, özel bir gün için hazırlanan gösteriş yemeğidir ve her katmanın aynı anda doğru işlemesi için zamanlamanın çok hassas olması gerekir.

Aslında nedir

Mantarlar, şalot ve otlarla birlikte nemlerinin neredeyse tamamı buharlaşana kadar ağır ateşte pişirilir; böylece yoğun, sürülebilir bir ezmeye dönüşür ve önceden mühürlenmiş dana bonfileyi ince, eşit bir tabaka halinde kaplar. Bir tabaka prosciutto bu kaplı bonfileyi bir kez daha sarar, nemi içeride tutup kendi lezzetini de katarken, bütün parça daha sonra milföy hamuruna sarılır ve hamur koyu altın rengine dönene, içindeki dana pembe ve az pişmiş kalana kadar tam gereken süre fırınlanır.

Her katman, neme hassas olan tek bir merkezi korumak için oradadır. Mantar ezmesi, prosciutto ve hamurun her biri, dana etinin kurumasını ya da hamurun yumuşayıp sırılsıklam olmasını önleme konusunda belirli bir görevi üstlenir — bir katman atlanırsa, yemeğin dayandığı denge bütünüyle bozulur.

Nasıl servis edilir

• Kalın dilimler hâlinde kesilir, katmanlar kesit yüzeyinde görünür şekilde.
• Yanında kırmızı şarap sosu veya karabiber sosuyla.
• Gösteriş amaçlı bir ana yemek olarak, hemen hemen her zaman günlük bir sipariş yerine özel bir gün için.

Menüye nasıl yazılır

• Hamurdaki buğdayı ve yumurta sürmesi kullanılıyorsa yumurtayı belirtin.
• Etin nasıl piştiğini söyleyin; Wellington özellikle ortasının pembe kalmasıyla değerlendirilir ve misafirler bunun teyit edilmesini isteyebilir.
• Önceden zamanlama gerektirdiğini belirtin; düzgün dinlendirilmiş, doğru pişmiş bir Wellington hızlı bir sipariş değildir.

Burada listelenen malzemeler, alerjenler ve beslenme bilgileri tipik bir tarifi anlatır. Belirli bir restoran için bağlayıcı bir beyan değildir: tarifler, porsiyonlar ve kullanılan ürünler farklılık gösterebilir.