Placki ziemniaczane

Placki ziemniaczane to tarte placki z ziemniaków, smażone na oleju do chrupkości i podawane ze śmietaną lub musem jabłkowym.

W języku polskim „placki” to liczba mnoga od słowa „placek”, czyli płaski wypiek, a „ziemniaczane” oznacza przygotowane z ziemniaków. Bliskie krewne tego dania przygotowuje się w Europie Środkowej i Wschodniej pod innymi nazwami, na przykład niemieckie Kartoffelpuffer czy białoruskie draniki, a żydowskie latkes powstają w podobny sposób.

Czym to naprawdę jest

Surowe ziemniaki ściera się na tarce i miesza z tartą cebulą, jajkiem, mąką i solą, uzyskując luźną masę. Porcje wylewa się na płytką warstwę gorącego oleju i smaży każdy placek, aż brzegi będą złociste i chrupiące, a środek dobrze upieczony. Przed smażeniem z tartych ziemniaków odciska się nadmiar płynu, dzięki czemu placki się przysmażają, zamiast parować. Przepisy różnią się proporcjami ziemniaków, mąki i jajka, więc konsystencja waha się od cienkiej i koronkowej po grubą i miękką.

Jak się to podaje

• Prosto z patelni, kilka placków na talerz, z wciąż chrupiącymi brzegami.
• Ze śmietaną lub musem jabłkowym podawanymi obok, polanymi lub zanurzanymi.
• Jedzone nożem i widelcem, jako danie główne lub obfita przystawka.

Jak to zapisać w karcie

• Podaj główny składnik i metodę obróbki, na przykład „placki ziemniaczane smażone na oleju”, żeby goście wiedzieli, że to nie naleśniki.
• Oznacz jajka i pszenicę, z której pochodzi mąka.
• Śmietana to mleko. Podawaj ją jako osobny dodatek z własnym oznaczeniem alergenów i zaznacz, czy jest wliczona w cenę, czy dodatkowa.
• Podaj porcję jako liczbę placków i zaznacz, czy zamiast śmietany można wybrać mus jabłkowy.
• Nazwij olej do smażenia. Goście z alergią na orzechy lub sezam często o to pytają, więc odpowiedz, zanim zapytają.