Panna Cotta

Panna cotta, şeklini ancak zar zor koruyacak kadar az miktarda jelatinle kıvama getirilen tatlandırılmış kremadır; kalıbından çıkarılıp tabakta titreyerek durur. Adı yalnızca "pişmiş krema" anlamına gelir — içinde hiç yumurtalı krema (custard) yoktur, bu da onu crème brûlée veya karamelli krema gibi tatlılardan ayıran tam olarak budur.

Aslında nedir

Krema, şeker ve vanilya, şeker eriyene dek birlikte hafifçe ısıtılır; yumuşatılmış jelatin de soğuduğunda karışımı kıvama getirecek kadar, ama tam anlamıyla sert bir jöleye girecek miktardan çok daha az eklenir — çünkü asıl mesele, kalıptan çıkarıldığında ancak şeklini koruyacak kadar zayıf bir kıvamdır. Ayrı kalıplarda kıvama gelir, ardından ılık suya kısa bir batırma ve sert bir vuruşla tabağa bırakılır.

Titreme, iyi bir panna cottanın tüm testidir. Fazla sert kıvama getirilirse lastik gibi bir jöle gibi yenir; doğru kıvamdaysa tabak hareket ettiğinde titremeli ve kaşığa neredeyse hiç direnç göstermeden teslim olmalıdır.

Nasıl servis edilir

• Kalıbından çıkarılıp bir tabağa alınır, servisten hemen önce kalıptan çıkarılır.
• Meyve sosu, karamel veya meyve kompostosu üzerine veya yanına dökülerek.
• Soğuk, asla oda sıcaklığında değil, çünkü kıvamını korumak için soğuk kalması gerekir.

Menüye nasıl yazılır

• Süt ürünlerini belirtin; krema tabanı bunu tamamen taşır.
• Ne ile servis edildiğini söyleyin, çünkü versiyonlar arasında en çok değişen şey sos veya meyve eşliğidir.
• Fırınlanmış bir custard tatlısından farklı olarak yumurtasız olduğunu belirtin, bazı misafirler özellikle bunu arar.
• Dokusunun yumuşak bir titreme olması gerektiğini, sert bir jöle olmadığını belirtin; fazla kıvama gelmiş bir panna cotta yemeğin amacını kaçırmıştır.