Cantucci

Cantucci zijn twee keer gebakken Toscaanse amandelkoekjes, droog genoeg om in te dopen en stevig genoeg om te breken. Ze komen uit Toscane, en de stad Prato wordt het vaakst met ze in verband gebracht, vandaar de naam Biscotti di Prato. Het woord biscotti betekent twee keer gekookt en beschrijft de bereidingswijze: het deeg wordt tot een rol gevormd, gebakken, in plakken gesneden en opnieuw gebakken tot het droog is.

Wat het werkelijk is

Het deeg is gemaakt van tarwebloem, suiker, eieren en bakpoeder, met hele amandelen erdoor gemengd. Het wordt in één of twee lange broden gevormd en gebakken tot het net is uitgehard. Terwijl de broden nog warm zijn, worden ze schuin in dikke plakken gesneden. Die gaan terug in de oven tot ze helemaal droog en stevig zijn. Het afgewerkte koekje is lichtgoud, met de amandelen zichtbaar in het kruim. De hardheid is bedoeld. Het koekje wordt langzaam gegeten, vaak met een drankje dat het zacht maakt.

Hoe het wordt geserveerd

• Op kamertemperatuur, op een bord of in een mandje, meestal na een maaltijd.
• Gedoopt in vin santo, een zoete Toscaanse wijn, wat de traditionele combinatie is, of in koffie.
• Bewaard in een afgesloten blik, waar ze knapperig blijven.

Hoe je het op de kaart zet

• Benoem de basis: Cantucci, Toscaanse amandelkoekjes gemaakt met tarwebloem.
• Vermeld tarwe, eieren en amandelen. Amandelen zijn een boomnoot, dus noem ze bij naam in plaats van “noten”.
• Als het recept boter of melk bevat, vermeld dan ook melk.
• Geef de standaardserveerwijze aan: een droog, krokant koekje, met vin santo of koffie als apart item als je het zo verkoopt.
• Vermeld of de prijs per stuk of per portie van meerdere koekjes is.