شَباکیه

شباکیه خمیری کنجدی و ادویه‌دار است که به شکل گره‌ای گل‌مانند درمی‌آید، در روغن سرخ می‌شود و در عسل گرم می‌خوابد. خانواده‌های مراکشی آن را به مقدار زیاد و به‌ویژه برای افطار رمضان آماده می‌کنند؛ تقریباً هر شب بخشی از سفرهٔ بازکردن روزه است و در باقی سال کمتر با همان حجم پخته می‌شود.

واقعاً چیست

خمیر ادویه‌دار را با کنجد برشتهٔ آسیاب‌شده، دارچین و زعفران یا زردچوبه برای رنگ ورز می‌دهند، نازک باز می‌کنند و نواری می‌برند. هر نوار را با دست تا می‌زنند و گره می‌زنند تا گلِ پیچیده‌ای بسازند؛ این مهارت دستی برای یکدست درآوردن شکل تمرین می‌خواهد. شیرینی‌ها را در روغن تا طلاییِ پررنگ سرخ می‌کنند و داغ مستقیم در عسل گرم می‌اندازند تا عسل به درونشان نفوذ کند، نه اینکه فقط سطحشان را بپوشاند. پس از بیرون‌آوردن، کنجد برشتهٔ بیشتری رویشان می‌پاشند.

شکل‌دادن به شباکیه مهارتی ارزشمند در خانه‌های مراکشی است، نه مرحله‌ای فرعی. خانواده‌ها دور هم جمع می‌شوند تا برای ماه رمضان به اندازهٔ کافی شیرینی درست کنند و به مرتب‌بودن تاهای گل‌مانند افتخار می‌کنند.

چگونه سرو می‌شود

• هم‌دمای اتاق، توده‌شده در بشقاب و آغشته به عسل.
• در سفرهٔ افطار کنار سوپ حریره.
• شیرینی یا دسر در دیگر فصل‌ها هم هست، هرچند در رمضان رایج‌تر است.

چگونه در منو بنویسیم

• گندم و کنجد را به‌عنوان مواد حساسیت‌زا اعلام کنید.
• ذاتاً وگان و گیاهی است.
• بگویید ویژهٔ فصل رمضان است یا تمام سال عرضه می‌شود.