Pastel de nata

Pastel de nata to małe ciasteczko z kremem jajecznym w cienkiej, kruchej skorupce z ciasta przekładanego, pieczone w tak wysokiej temperaturze, że wierzch się pęcherzy i ciemnieje — najbardziej znany portugalski słodycz i stały punkt lady każdej pastelarii.

Czym to naprawdę jest

Ciasto rozwałkowuje się cienko, zwija w ciasną spiralę i wciska w pojedyncze foremki; jest bliższe francuskiemu niż kruchemu. Wypełnia się je kremem z żółtek, mleka, cukru i odrobiny mąki, czasem z nutą cynamonu i skórki cytrynowej, a następnie piecze krótko w bardzo wysokiej temperaturze — takiej, w której krem pęcherzy się i brązowieje w ciemne plamy, podczas gdy ciasto pod spodem pozostaje chrupiące.

Przepis podobno sięga klasztoru Hieronimitów w Lizbonie, gdzie mnisi zużywali żółtka pozostałe po krochmaleniu habitów białkami. Po zamknięciu portugalskich klasztorów w 1834 roku przepis trafił do pobliskiej cukrowni, która piecze je do dziś jako pastel de Belém — jedyna nazwa zastrzeżona prawnie dla tej piekarni. Wszędzie indziej to po prostu pastel de nata.

Jak się to podaje

• Na ciepło lub w temperaturze pokojowej, nigdy prosto z lodówki.
• Posypane cynamonem lub cukrem pudrem przy stole, a nie wpieczone.
• Jedzone z ręki w dwa-trzy kęsy, zwykle do kawy.

Jak to zapisać w karcie

• Napisz, że jest pieczone szybko w wysokiej temperaturze — ciemny, pęcherzowy wierzch jest właściwy, a nie przypalony.
• Wspomnij, że ciasto jest kruche i przekładane, a nie kruchy spód.
• Zaznacz, że najlepsze jest świeże i ciepłe; to pieczone kilka godzin wcześniej to inny deser.

Podane tu składniki, alergeny i informacje dietetyczne opisują typowy przepis. Nie są wiążącą deklaracją dla żadnej konkretnej restauracji: przepisy, wielkość porcji i używane produkty mogą się różnić.