پرکدل

پرکدل قرصی از پوره‌سیب‌زمینی است که معمولاً با تخم‌مرغ به هم چسبانده می‌شود و تا رنگ طلایی سرخ می‌شود. این یکی از رایج‌ترین غذاهای جانبی در آشپزی خانگی و رستورانی اندونزی است.

واقعاً چیست

پرکدل کنتانگ از سیب‌زمینی آب‌پز و پوره‌شده تهیه می‌شود که با پیاز شالوت، سیر، جوزهندی، نمک و فلفل طعم داده می‌شود و با تخم‌مرغ به هم چسبانده می‌شود. مخلوط به قرص‌های کوچک تخت یا گرد شکل داده می‌شود، اغلب در پودر نان یا آرد غلتانده می‌شود و در روغن داغ سرخ می‌شود تا بیرونش ترد و قهوه‌ای شود. نوع‌های دیگر گوشت گاو یا مرغ چرخ‌کرده یا ذرت شیرین اضافه می‌کنند؛ در این صورت غذا «پرکدل داگینگ» یا «پرکدل جاگونگ» نامیده می‌شود.

پرکدل با کروکت‌های اروپایی و غذاهای سرخ‌شدهٔ مشابه فریکاندل هلندی، که همراه آشپزی استعماری هلند به اندونزی رسیدند، خویشاوندی دارد. با این حال نسخهٔ اندونزیایی ساده‌تر است و معمولاً به‌جای لوله‌شدن به شکل استوانه، تخت شکل داده می‌شود. این غذا با باکوان تفاوت دارد؛ باکوان یک فریتر خمیری با سبزی‌های خردشده است، در حالی که پرکدل بر پایهٔ پوره‌ای جامد ساخته می‌شود نه خمیری نازک.

چگونه سرو می‌شود

• داغ یا در دمای اتاق به‌عنوان غذای جانبی همراه برنج و غذاهای اصلی مانند سوپ سوتو یا ناسی گورنگ سرو می‌شود.
• اغلب بخشی از ناسی چامپور یا بشقاب برنج با سامبال، سبزیجات و پروتئین سرخ‌شده است.
• با دست یا با چنگال و قاشق خورده می‌شود، معمولاً همراه سامبال یا چاتنی گوجه‌فرنگی و فلفل.
• به‌عنوان میان‌وعده از دکه‌های خیابانی و ارابه‌های غذا فروخته می‌شود و اغلب در کاغذ پیچیده می‌شود.

چگونه در منو بنویسیم

• ماده اصلی را سیب‌زمینی (پرکدل کنتانگ) ذکر کنید، یا نوع آن را مشخص کنید، مانند پرکدل داگینگ با گوشت گاو چرخ‌کرده یا پرکدل جاگونگ با ذرت شیرین.
• «تخم‌مرغ» را علامت‌گذاری کنید و در صورت استفاده از پودر نان یا آرد برای پوشش، «گندم» را نیز.
• ذکر کنید که قرص‌ها در روغن گیاهی سرخ می‌شوند.
• مشخص کنید که آیا غذا با سامبال یا چاتنی گوجه‌فرنگی سرو می‌شود، زیرا این موارد معمولاً در کنار آن ارائه می‌شوند.