پد تای

پد تای رشتهٔ برنجیِ تفت‌داده‌ای است که با تمرهندی، سس ماهی و شکر نخل مزه می‌گیرد؛ در یک لقمه ترش و شور و شیرین است.

واقعاً چیست

رشتهٔ خشک و تخت برنج را خیس می‌کنند، نه می‌جوشانند، و در ووک بسیار داغ پایان می‌دهند. سس سه پایه دارد: تمرهندی برای ترشی، سس ماهی برای شوری و شکر نخل برای شیرینی. میگو، توفو یا هر دو را می‌افزایند و تخم‌مرغ را کنار تابه می‌بندند؛ جوانهٔ لوبیا و پیازچهٔ سیر را آخر می‌ریزند تا ترد بمانند.

سس خود غذاست و حرارت ووک روش پخت را می‌سازد. رشته‌ها باید جدا و اندکی جویدنی باشند، نه تودهٔ نرم. شکل امروزی پد تای در میانهٔ قرن بیستم و هم‌زمان با ترویج خوردن رشته در سراسر تایلند جا افتاد.

چگونه سرو می‌شود

• داغ و مستقیم از ووک در بشقاب.
• با لیمو، بادام‌زمینی خرد و پرک فلفل در کنار تا مهمان تعادل را تنظیم کند.
• با جوانهٔ خام و پیازچهٔ سیر کنار غذا.

چگونه در منو بنویسیم

• پروتئین، میگو، مرغ یا توفو را مشخص کنید؛ سس پایه همان است.
• نسخهٔ کلاسیک با ماهی و میگو نه گیاهی است و نه وگان؛ جایگزین رایج سویا و توفوست.
• بادام‌زمینی جزء غذاست نه تزئین اختیاری.
• رشته از برنج است و گندم ندارد.

ترکیبات، مواد حساسیت‌زا و اطلاعات مربوط به رژیم غذایی که در اینجا آمده‌اند، یک دستور رایج را توصیف می‌کنند. این اطلاعات، اظهارنامه‌ای الزام‌آور برای هیچ رستوران مشخصی نیستند؛ دستورها، اندازهٔ وعده‌ها و محصولات مصرفی ممکن است متفاوت باشند.