Berliner

Berliner, deliksiz kızartılan mayalı bir hamur topudur, gizli bir yarıktan reçelle doldurulur ve şekerle tozlanır. Yılbaşı gecesine süregelen şakasını veren donuttur: fırınlar geleneksel olarak reçelli bir partinin arasına hardal dolu bir tane sıkıştırır, ve yanlış Berliner'i çekmek nesillerdir küçük bir Alman ritüelidir.

Aslında ne olduğu

Zenginleştirilmiş bir mayalı hamur — içine yumurta, süt, tereyağı ve şeker işlenir — mayalanır, toplar halinde şekillendirilir ve fırınlanmak yerine yağda derin kızartılır, bu da hamurun sıcak yağla buluştuğu ortasında soluk bir halka bırakır. Soğuduktan sonra yan tarafına küçük bir delik açılır ve reçel (klasik olarak kırmızı, erik veya çilek) merkezin derinliğine doğru sıkılır, ve dışı ağır bir şeker tozuyla, bazen bir şeker kaplama ile tamamlanır.

Amerikan reçelli donutun aksine, dolgunun nereden girdiğini gösteren görünür bir dikiş veya toz deseni yoktur — iyi bir Berliner, ısırılana kadar hiçbir ipucu vermez.

Nasıl servis edilir

• Bütün, oda sıcaklığında, hiçbir zaman dilimlenip çatal-bıçakla tabaklanmaz.
• Toz veya pudra şekeriyle kaplanmış, klasik bitiş.
• Yılbaşı civarında, hardal şakalı versiyonun bazen fırınlarda süregelen bir şaka olarak ortaya çıktığı zaman.

Menüye yazarken

• Gluten, yumurta ve süt ürünlerini belirtin; zenginleştirilmiş hamur üçünü de taşır.
• Hangi reçelin kullanıldığını belirtin, çünkü erik, çilek ve kayısı hepsi yaygındır ve belirtmeye değer.
• Şeker tozlamak yerine şeker kaplama kullanıyorsanız belirtin, çünkü müşterilerin ikisi arasında bir tercihi vardır.
• En taze halinde en iyi olduğunu not edin; bir gün bekleyen Berliner belirgin şekilde yağlanır ve hamur hafif dokusunu kaybeder.