اردک کاری

کاری اردک غذایی است از تکه‌های اردک که در کاری غلیظ ترینیدادی پخته می‌شود و یکی از غذاهای جشنی این جزیره به شمار می‌رود. معمولاً با روتی سرو می‌شود، نانی تخت که با دست پاره می‌شود و برای جذب سس به کار می‌رود.

پخت غذاهای کاری در ترینیداد و توباگو از جوامع آسیای جنوبی سرچشمه می‌گیرد که در قرن نوزدهم به این جزیره مهاجرت کردند. کاری اردک این سنت را به غذاهای مجلسی و جشن‌ها منتقل کرده است.

واقعاً چیست

تکه‌های اردک به آرامی در سسی پخته می‌شوند که با پودر کاری، سیر، پیاز و آویشن و برای تندی با فلفل اسکاچ باونت تهیه شده است، تا گوشت نرم و سس غلیظ شود. اردک پرچرب است، پس سس غنی می‌شود و آشپزها معمولاً پیش از سرو، چربی اضافی را از روی آن می‌گیرند. میزان تندی به مقدار فلفل اسکاچ باونتی بستگی دارد که در قابلمه ریخته می‌شود و این مقدار از آشپزخانه‌ای به آشپزخانه دیگر فرق می‌کند.

این غذا با اردک و کاری تعریف می‌شود. روتی در کنار آن سرو می‌شود و در خود خورش پخته نمی‌شود.

چگونه سرو می‌شود

• داغ، با تکه‌های اردک که در سس قرار دارند.
• همراه با روتی در کنار بشقاب، که با دست پاره می‌شود و برای برداشتن سس به کار می‌رود.
• به عنوان غذای اصلی، یا با روتی که در قیمت گنجانده شده، یا با روتی که جداگانه حساب می‌شود.

چگونه در منو بنویسیم

• پروتئین را به‌صورت اردک نام ببرید و وزن بخش یا تعداد تکه‌ها را مشخص کنید.
• سطح تندی را با عبارت «ملایم»، «متوسط» یا «تند» بیان کنید و ذکر کنید که فلفل اسکاچ باونت در سس است.
• خردل را که بسیاری از پودرهای کاری دارند، علامت‌گذاری کنید و با تأمین‌کننده خود بررسی کنید که از کدام ترکیب استفاده می‌کنید.
• روتی را به‌عنوان محصولی حاوی گندم فهرست کنید و مشخص کنید که در قیمت لحاظ شده یا جداگانه حساب می‌شود.
• ذکر کنید که اردک با استخوان سرو می‌شود یا بدون استخوان، زیرا مهمانان اغلب درباره آن می‌پرسند.