Bouillie de mil

Bouillie de mil is een melkachtige, gezoete pap van gierst, die in Tsjaad als ontbijt wordt gegeten. Gierst is een kleine graansoort die op de droge gronden van Tsjaad wordt verbouwd, en deze pap is een van de eenvoudigste manieren waarop het op het ontbijtbord belandt. De naam is Frans, wat past bij het Frans dat naast het Arabisch in Tsjaad wordt gebruikt, en bouillie is het algemene woord voor een dikke gekookte pap. Recepten verschillen van kok tot kok, dus de dikte en zoetheid van een kom kunnen uiteenlopen.

Wat het werkelijk is

Gierst, meestal tot meel gemalen, wordt door kokend water geroerd en gekookt tot het indikt tot een gladde pap. Melk en suiker worden tijdens het koken toegevoegd, zodat de pap al romig en zoet is voordat ze wordt opgediend. Het is een pap, geen stevig deeg. Aseeda, de andere gierstbereiding in deze streek, is een stevig, gezouten deeg, terwijl bouillie zacht genoeg is om met een lepel uit een kom te eten. De verhoudingen van gierst, water, melk en suiker verschillen sterk van kok tot kok, dus de ene kom kan dunner, dikker of zoeter zijn dan de andere.

Hoe het wordt geserveerd

• Warm, in een kom, als ontbijt.
• Al gezoet, met de suiker mee gekookt in de pap.
• Gegeten met een lepel, op zichzelf.

Hoe je het op de kaart zet

• Noem de graansoort: gierst. Beschrijf het als pap, niet als brood of deeg.
• Vermeld melk, want die hoort bij het klassieke recept.
• Geef aan dat het met suiker is gezoet, en zeg of de zoetheid vast ligt of aangepast kan worden.
• Vermeld dat het vegetarisch is en geen tarwe bevat. Vraag naar gedeelde apparatuur als je keuken ook met tarwe of noten werkt.
• Zeg of het warm wordt geserveerd, want het wordt warm gegeten.