چوله بهاتوره

چوله بهاتوره کاری نخودیِ ادویه‌دار است که با نان حجیم و تخمیریِ سرخ‌شده سرو می‌شود. این صبحانهٔ آخر هفته در پنجاب و دهلی آن‌قدر سیرکننده است که معمولاً غذای فوریِ روز کاری نیست.

واقعاً چیست

نخود را شب تا صبح خیس می‌کنند و تا کاملاً نرم‌شدن می‌جوشانند، سپس در پایهٔ تیره و ترش‌مزهٔ پیاز و گوجه با گرام‌ماسالای فراوان، پودر انبهٔ خشک و هل سیاه آرام می‌پزند. این ادویه‌ها به کاری عمقی ترش می‌دهند که از مزهٔ خامه‌ای و غنی بسیاری از کاری‌های شمال هند متفاوت است. کنار آن، خمیر ورآمده با ماست و کمی آرد را کلفت باز می‌کنند و در روغن فراوان سرخ می‌کنند تا نانی بزرگ، نرم و تاول‌دار به نام بهاتوره پف کند؛ از پوری بزرگ‌تر و جویدنی‌تر است.

بزرگی نان عمدی است. بهاتوره‌ای هم‌اندازهٔ پوری کوچک به شمار می‌آید؛ غذا برای کندن تکه‌ای بزرگ نان و برداشتن کاری فراوان ساخته شده، نه نوک‌زدن به نان کوچک.

چگونه سرو می‌شود

• چوله در کاسه و بهاتوره کامل یا تکه‌شده در کنارش.
• پیاز ترشی، فلفل سبز و قاچ لیمو در کنار بشقاب.
• وعده‌ای سنگین آخر هفته، نه غذای سبک.

چگونه در منو بنویسیم

• گلوتن و لبنیات خمیر بهاتوره را اعلام کنید.
• اندازهٔ نان را ذکر کنید؛ انتظار از سهم‌ها فرق دارد و یک بهاتوره اغلب خودش یک سهم کامل است.
• گیاهی‌بودن طبیعی را بنویسید و اگر نان سبک‌تر و غیرسرخ‌شده دارید اشاره کنید.

ترکیبات، مواد حساسیت‌زا و اطلاعات مربوط به رژیم غذایی که در اینجا آمده‌اند، یک دستور رایج را توصیف می‌کنند. این اطلاعات، اظهارنامه‌ای الزام‌آور برای هیچ رستوران مشخصی نیستند؛ دستورها، اندازهٔ وعده‌ها و محصولات مصرفی ممکن است متفاوت باشند.