Grammelknödel

Grammelknödel is een grote knödel vol knapperige kaantjes, gekookt en vaak nagebakken. Hij is hartig op een manier die de meeste Oostenrijkse knödels niet zijn — Marillenknödel en Powidltascherl hellen allebei naar zoet, gevuld met fruit, terwijl Grammelknödel helemaal om knapperige, zoute kaantjes is gebouwd die rechtstreeks door het deeg gaan.

Wat het werkelijk is

Een deeg van aardappel en bloem, in de basis vergelijkbaar met andere Oostenrijkse knödels, krijgt kaantjes — de knapperige restjes van uitgesmolten varkensvet — erdoorheen gewerkt, samen met zacht gebakken ui. Gevormd tot één grote of enkele kleinere knödels kookt hij gaar, en vaak volgt daarna een korte nabak in de pan, die de buitenkant laat knapperen terwijl de kaantjes binnenin duidelijk knapperig blijven tegen het zachte deeg.

De kaantjes moeten binnenin duidelijk knapperig blijven. Een versie waarin ze zacht zijn geworden of te fijn door het deeg zijn gemengd, verliest het contrast — zacht aardappeldeeg tegen kleine, knapperige, zoute stukjes — dat Grammelknödel van een kale aardappelknödel onderscheidt.

Hoe het wordt geserveerd

• In plakken of heel, met zuurkool of een eenvoudige groene salade ernaast.
• Als hoofdgerecht, stevig genoeg op zichzelf.
• Vaak nagebakken na het koken, voor een knapperige buitenkant.

Hoe je het op de kaart zet

• Zet het als Grammelknödel en zeg dat het een hartige knödel is, want de bekendere knödels op dezelfde kaart zijn vaak zoet.
• Noem wat erbij komt, want zuurkool of een salade zijn de klassieke combinaties.
• Vermeld tarwe uit de bloem in het deeg.

De ingrediënten, allergenen en dieetinformatie hier beschrijven een typisch recept. Ze zijn geen bindende verklaring voor een specifiek restaurant: recepten, portiegroottes en de gebruikte producten kunnen verschillen.