Powidltascherl

Powidltascherl zijn kleine pakketjes aardappeldeeg, gevuld met een dikke, ongezoete pruimenmoes, gekookt of gebakken en warm door maanzaad en suiker gerold. Het is Oostenrijks pruimenpakketje, en het is oprecht iets anders dan Marillenknödel, zijn beroemdere neefje met fruit: Powidltascherl gebruikt een plat, dichtgevouwen pakketje jamachtige pruimenmoes, geen hele abrikoos die heel in een deegbal wordt gewikkeld.

Wat het werkelijk is

Een deeg van aardappel en bloem wordt dun uitgerold en in kleine vierkantjes gesneden, elk gevouwen om een lepel Powidl — een dikke, donkere, bewust ongezoete pruimenmoes die urenlang inkookt tot ze dik en smeerbaar is, zonder de frisheid van een gewone jam. De pakketjes worden aan de randen dichtgedrukt, gekookt of in de pan gebakken tot ze goudbruin zijn, en nog warm door maanzaad gerold, gemengd met suiker en gesmolten boter.

Powidl is op zichzelf ongezoet; alle zoetheid komt van de korrel eromheen. Dat is precies de balans waar het gerecht om draait — een vlakke, bijna hartig-donkere pruimenvulling tegenover een oprecht zoete buitenkant, in plaats van een knoedel die door en door even zoet is.

Hoe het wordt geserveerd

• Warm, gerold door maanzaad en suiker, rechtstreeks uit de pan.
• Als dessert, al is het in de Oostenrijkse thuiskeuken ook een gangbaar licht hoofdgerecht.
• In meervoud: meerdere kleine pakketjes op één bord, in plaats van één grote knoedel.

Hoe je het op de kaart zet

• Vermeld gluten uit de bloem in het deeg.
• Zeg dat het gevuld is met pruimenmoes, niet met vers fruit — Powidl is dik, donker en ongezoet, iets heel anders dan een frisse fruitvulling.
• Noem het oprechte verschil met Marillenknödel, want gasten zetten beide Oostenrijkse vruchtenknoedels makkelijk op één hoop.

De ingrediënten, allergenen en dieetinformatie hier beschrijven een typisch recept. Ze zijn geen bindende verklaring voor een specifiek restaurant: recepten, portiegroottes en de gebruikte producten kunnen verschillen.