مارتاباک مانیس (مارتاباک شیرین)

مارتاباک مانیس مایهٔ مخمری ضخیمی است که آرام در تابهٔ سنگین و دربسته می‌پزد تا سطحش سوراخ‌سوراخ شود؛ سپس با کره، شیر تغلیظ‌شده و شکلات، بادام‌زمینی یا پنیر تا می‌خورد. خاستگاهش محل اختلاف است و فن پخت را اغلب به جامعهٔ چینی‌ـ‌اندونزیایی جزیرهٔ بانگکا نسبت می‌دهند. نامش هم بسته به شهر فرق می‌کند: در جاکارتا مارتاباک، اطراف سمارانگ «ترانگ بولان» یعنی ماه کامل، و در بخشی از سوماترا «کوئه باندونگ» می‌گویند.

واقعاً چیست

آرد، تخم‌مرغ، شکر و کمی عامل پف‌دهنده را با مایعی می‌آمیزند تا مایه‌ای غلیظ و ریزش‌پذیر شبیه پنکیک شود و می‌گذارند استراحت کند. مایه در تابهٔ گردِ روغن‌مالی‌شده می‌ریزد و درپوش می‌گذارند؛ بی‌هم‌زدن می‌پزد تا سطح پر از حفره و لبه‌ها بسته شود. همین حفره‌ها مهم‌اند چون کرهٔ آب‌شده و شیر تغلیظ‌شده در آن نفوذ می‌کنند. نان گرد را بیرون می‌آورند، یک نیمه را کره می‌مالند و با مغز انتخابی می‌پوشانند، سپس نیم‌دایره تا می‌کنند و گرم قاچ می‌زنند.

شهرت گاری مارتاباک به مغزی‌هاست، نه مایه. نوع سادهٔ شکر و کره هم هست، اما فروشنده‌ها معمولاً ترکیب شکلات‌وپنیر یا بادام‌زمینی‌وشیر تغلیظ‌شده دارند.

چگونه سرو می‌شود

• گرم و قاچ‌شده، با مغز نیمه‌آب‌شده درون تا.
• کامل از گاری‌های شبانه فروخته، به سفارش برش و در کاغذ پیچیده می‌شود.
• گاه دو نیمه را با دو مغز متفاوت پر می‌کنند.
• معمولاً سرد نمی‌خورند؛ مغز باید هنوز نرم باشد.

چگونه در منو بنویسیم

• ترکیب مغزها را جداگانه فهرست کنید؛ همین را مهمان انتخاب می‌کند.
• گندم، تخم‌مرغ، شیر و بادام‌زمینی را اعلام کنید؛ «پنکیک شکلاتی» بیشتر مواد را پنهان می‌کند.

ترکیبات، مواد حساسیت‌زا و اطلاعات مربوط به رژیم غذایی که در اینجا آمده‌اند، یک دستور رایج را توصیف می‌کنند. این اطلاعات، اظهارنامه‌ای الزام‌آور برای هیچ رستوران مشخصی نیستند؛ دستورها، اندازهٔ وعده‌ها و محصولات مصرفی ممکن است متفاوت باشند.