کیمچی‌جیگه

کیمچی‌جیگه خورشی غنی، ترش و تند از کیمچی رسیده است که با گوشت خوک و توفو می‌جوشد. آشپزهای کره‌ای وقتی کیمچی در ظرف خوب ترش شده باشد سراغ این غذا می‌روند و ماده‌ای را که ممکن است دور ریخته شود به غذای اصلی تبدیل می‌کنند.

واقعاً چیست

کیمچی‌ای را که از مرحلهٔ تازه و ترد گذشته با خوک می‌پزند تا ترشی عمیقش آزاد شود؛ کیمچی جوان هنوز چنین مزه‌ای ندارد. گوچوگارو و سیر تندی را بیشتر می‌کنند. خورش آن‌قدر آرام می‌جوشد تا گوشت نرم و کلم کاملاً لطیف شود؛ توفوی نرم را نزدیک پایان می‌افزایند تا با پخت طولانی خرد نشود.

کیمچی کهنه از تازه برای این خورش مناسب‌تر است. ترشی‌ای که طی هفته‌های تخمیر شکل می‌گیرد اساس غذاست؛ کیمچی‌جیگه با کیمچی جوان و کم‌تخمیر مزه‌ای تخت‌تر دارد.

چگونه سرو می‌شود

• در قابلمهٔ کوچک و قل‌قل‌کنان مستقیم سر میز.
• کنار کاسه‌ای برنج بخارپز.
• در کنار دیگر بانچان‌ها، به‌عنوان بخشی از وعدهٔ کامل کره‌ای.

چگونه در منو بنویسیم

• سس ماهیِ داخل کیمچی و سویای خورش را اعلام کنید.
• میزان رسیدگی و ترشی کیمچی را توضیح دهید؛ بر مزهٔ نهایی اثر دارد.
• اگر نسخهٔ گیاهی بدون خوک دارید، ذکر کنید؛ توفو می‌تواند مادهٔ اصلی آن باشد.

ترکیبات، مواد حساسیت‌زا و اطلاعات مربوط به رژیم غذایی که در اینجا آمده‌اند، یک دستور رایج را توصیف می‌کنند. این اطلاعات، اظهارنامه‌ای الزام‌آور برای هیچ رستوران مشخصی نیستند؛ دستورها، اندازهٔ وعده‌ها و محصولات مصرفی ممکن است متفاوت باشند.