Madeleine

Madeleine, sırtında belirgin bir kambur bulunan, hamuru pişirilmeden önce bir gece dinlendirilen küçük, deniz kabuğu şeklinde bir pandispanyadır. Proust'un ölümsüzleştirdiği kektir — Kayıp Zamanın İzinde'de tek bir lokmanın çocukluk anılarını bir anda geri getirmesiyle ünlenmiştir — ve keke kalıcı, tanınabilir şeklini veren tarak kabuğu kalıbında pişirilir.

Aslında ne olduğu

Un, yumurta, tereyağı ve şekerden oluşan sade bir pandispanya hamuru, limon kabuğu rendesi veya bazen portakal çiçeği suyuyla tatlandırılır, karıştırılır ve pişirilmeden önce buzdolabında birkaç saat veya bir gece dinlendirilir — kekin kendine özgü kamburunu geliştirmesi isteniyorsa bu adım atlanamaz. Kabuk şeklindeki kalıba dökülen soğuk hamur sıcak fırınla karşılaştığında oluşan ani sıcaklık şoku, merkezi yukarı iterek kekin sırtındaki karakteristik kubbeyi oluşturur.

Bu dinlendirme adımı işin bütün sırrıdır: atlanırsa madeleine düz ve eşit pişer, kekin bütün görsel amacı olan kamburdan mahrum kalır.

Nasıl servis edilir

• Fırından sıcak çıktığı gibi, bir yüzünde kabuk oluğu izleri, diğer yüzünde kambur görünür halde.
• Çay veya kahve eşliğinde, resmi bir tatlı olarak değil, ikindi keyfi olarak.
• Sade, bazen bir ucu çikolataya batırılmış şekilde.

Menüye yazarken

• Glüten, yumurta ve süt ürünü içerdiğini belirtin; pandispanya hamuru üçünü de taşır.
• Taze yapıldığını, bir gece dinlendirildiğini belirtin, çünkü bu gerçek versiyondur ve kamburu geliştirmeyecek aynı gün hazırlanmış bir hamurdan ayırt edilmeye değer.
• Limon kabuğu rendesi veya portakal çiçeği aromasını özellikle belirtin, çünkü ikisi de geleneksel bir seçimdir ve bazı misafirlerin bir tercihi olabilir.
• En iyi sıcak ve taze tüketildiklerini söyleyin; önceden pişirilip bekletilen bir madeleine, çıtır kenar ile yumuşak merkez arasındaki kontrastı kaybeder.