Madeleine

Madeleine คือเค้กสปันจ์ชิ้นเล็กทรงเปลือกหอย มีโหนกนูนเด่นด้านหลัง และต้องพักแป้งข้ามคืนก่อนอบ เป็นขนมที่มาร์เซล พรุสต์ทำให้เป็นอมตะ: การกัดเพียงคำเดียวกระตุ้นความทรงจำวัยเด็กมากมายในวรรณกรรม À la recherche du temps perdu และอบในพิมพ์รูปเปลือกหอยเชลล์ที่ทำให้ได้รูปทรงจำง่ายอย่างถาวร

จริง ๆ แล้วคืออะไร

ผสมแป้งสปันจ์ง่าย ๆ จาก แป้ง ไข่ เนย และ น้ำตาล แต่งกลิ่นด้วย ผิวเลมอน หรือบางครั้งใช้น้ำดอกส้ม จากนั้นพักในตู้เย็นหลายชั่วโมงหรือข้ามคืนก่อนอบ ขั้นตอนนี้ข้ามไม่ได้หากต้องการให้เกิดโหนกนูนอันเป็นเอกลักษณ์ เทแป้งเย็นลงในพิมพ์รูปเปลือกหอย เมื่อเข้าเตาร้อน ความต่างอุณหภูมิฉับพลันจะดันให้ตรงกลางนูนขึ้นเป็นโดมด้านหลังเค้ก

การพักแป้งคือเคล็ดลับทั้งหมด หากข้ามไป madeleine จะอบออกมาแบนเรียบและไม่มีโหนกนูน ซึ่งเป็นจุดเด่นทางรูปลักษณ์ของขนม

เสิร์ฟอย่างไร

• เสิร์ฟอุ่นจากเตา เห็นรอยสันเปลือกหอยด้านหนึ่งและโหนกนูนอีกด้าน
• กินคู่กับชาหรือกาแฟเป็นของว่างยามบ่าย ไม่ใช่ของหวานปิดท้ายแบบเป็นทางการ
• โดยมากเสิร์ฟเปล่า ๆ บางครั้งจุ่มช็อกโกแลตที่ปลายด้านหนึ่ง

เขียนลงในเมนูอย่างไร

• แจ้งกลูเตน ไข่ และผลิตภัณฑ์นม ซึ่งมีอยู่ในแป้งสปันจ์ทั้งสามอย่าง
• ระบุหากพักแป้งข้ามคืนก่อนอบ เพราะเป็นวิธีทำที่ถูกต้องและควรแยกจากแป้งที่ทำวันเดียวกันซึ่งจะไม่เกิดโหนก
• บอกกลิ่นที่ใช้ว่าเป็นผิวเลมอนหรือน้ำดอกส้ม เพราะทั้งสองแบบเป็นธรรมเนียมและลูกค้าอาจชอบต่างกัน
• แจ้งว่าควรกินตอนอุ่นและอบใหม่ เพราะ madeleine ที่อบทิ้งไว้จะเสียความต่างระหว่างขอบกรอบกับตรงกลางนุ่ม

ส่วนผสม สารก่อภูมิแพ้ และข้อมูลด้านอาหารที่ระบุไว้เป็นข้อมูลของสูตรอาหารทั่วไป ไม่ใช่คำรับรองที่มีผลผูกพันสำหรับร้านอาหารใดโดยเฉพาะ สูตรอาหาร ขนาดที่เสิร์ฟ และผลิตภัณฑ์ที่ใช้อาจแตกต่างกันได้