Sundubu-jjigae

Sundubu-jjigae to jedwabiście miękkie, nieprasowane tofu gotowane w ostrym rosole z owocami morza lub wieprzowiną, aż ledwie trzyma kształt. To jedna z najdelikatniejszych faktur kuchni koreańskiej ukryta w jednym z jej najostrzejszych bulionów, trafiająca na stół wciąż bulgocząca.

Czym to naprawdę jest

Sundubu — wyjątkowo miękkie, niewyciskane tofu, z którego nigdy nie odciśnięto serwatki — trafia do bulionu zrobionego na ostro z gochugaru i często owoców morza lub wieprzowiny dla głębi, nakładanego prosto z garnka, gdy jeszcze mocno wrze. Tofu prawie się nie rusza: wkłada się je do garnka miękkimi, nierównymi grudkami, które trzymają się razem akurat tyle, by dotrzeć do miski, zanim zaczną się rozpadać.

Tofu to najmiększa postać używana w kuchni koreańskiej, a nie zamiennik twardego tofu. Sundubu nigdy nie było prasowane, przez co ma fakturę bliższą budyniowi niż twardszym kostkom z większości dań z tofu. Użycie twardego tofu mija się z sensem całego dania.

Jak się to podaje

• Wciąż wrzące, w kamiennym lub metalowym garnku, w którym było gotowane.
• Z surowym jajkiem wbitym przy stole, które delikatnie ścina się w resztkowym cieple.
• Z ryżem obok, nigdy mieszanym bezpośrednio z gulaszem.

Jak to zapisać w karcie

• Zaznacz soję oraz, jeśli w bulionie są owoce morza, skorupiaki.
• Ostrzeż, że danie przychodzi niezwykle gorące, bo garnek wrze jeszcze długo po wyjściu z kuchni.
• Zaznacz, że pewność wartości odżywczych jest niska, bo proporcje bulionu do tofu oraz użyte owoce morza lub wieprzowina bardzo się różnią.

Podane tu składniki, alergeny i informacje dietetyczne opisują typowy przepis. Nie są wiążącą deklaracją dla żadnej konkretnej restauracji: przepisy, wielkość porcji i używane produkty mogą się różnić.