Akara

Akara to smażony placek z mielonego czarnookiego groszku, doprawiony cebulą i chili. Sprzedaje się ją jako jedzenie uliczne w Beninie, a ten sam placek przygotowuje się także w Nigerii, Ghanie i Togo, więc jest wspólny dla tych krajów, a nie przypisany do jednej kuchni.

Czym to naprawdę jest

Suszony czarnooki groszek moczy się, a następnie ociera, aby łupinki się poluzowały i zeszły, po czym miele na gęste ciasto. Do ciasta wbija się posiekaną cebulę, chili i sól. Łyżki ciasta wrzuca się na gorący olej roślinny i smaży, aż zewnętrzna część będzie chrupiąca i złocista, a środek dobrze upieczony. Po angielsku nazywa się to czasem „bean cake” lub „bean fritter”. Smak pochodzi z fasoli, cebuli i chili. Klasyczna wersja nie zawiera mięsa, ryb ani nabiału, a do smażenia nie używa się tłuszczu zwierzęcego.

Jak się to podaje

• Gorące, prosto z oleju, złociste i chrupiące na brzegach, w małych kulkach lub kawałkach.
• Często je się je z chlebem lub z pap, gładką kaszą kukurydzianą, co jest częstym połączeniem w Nigerii.
• Sprzedawane na sztuki przy ulicznych straganach, często jedzone w drodze.

Jak to zapisać w karcie

• Podaj główny składnik: czarnooki groszek. Zapisz „Akara (placki z czarnookiego groszku)”, aby goście mogli ją łatwo znaleźć.
• Klasyczny przepis nie zawiera żadnego z 28 alergenów podlegających deklaracji, ale zapytaj, czy ciasto zawiera mąkę, jajko lub inne dodatki, i podaj olej do smażenia, ponieważ niektóre oleje roślinne są na bazie soi.
• Klasyczna wersja jest wegańska. Oznacz ją tak tylko wtedy, gdy olejem do smażenia jest olej roślinny, a frytownica nie jest współdzielona z mięsem ani rybą.
• Podaj, ile sztuk tworzy porcję i czy w cenie jest chleb lub pap.
• Określ, jak ostre jest chili, ponieważ goście często o to pytają.