فانکه

فانکه گلوله یا قرص کوچکی از خمیر است که در روغن داغ سرخ می‌شود و به‌صورت گرم به‌عنوان صبحانه یا میان‌وعدهٔ خیابانی در منطقهٔ ساحل فروخته می‌شود. این غذا در نیجر تهیه می‌شود و در نیجریهٔ همسایه هم رایج است. فانکه خمیری ساده و مخمردار است که آن‌قدر سرخ می‌شود تا پف کند و طلایی شود.

فانکه غذایی ساده با فهرست کوتاهی از مواد است که هر آشپزی آن‌ها را می‌شناسد: آرد، مخمر، شکر، نمک و روغن برای سرخ کردن. فروشندگان آن را از روی سینی یا در دکه‌های کوچک می‌فروشند، که اغلب در ساعات اول روز است.

واقعاً چیست

آرد، مخمر، شکر و نمک را با هم مخلوط می‌کنند تا خمیری نرم به دست آید و آن را برای ور آمدن کنار می‌گذارند. خمیر را به شکل گلوله‌ها یا قرص‌های کوچک درمی‌آورند و در روغن داغ سرخ‌کنی می‌اندازند. در این مرحله خمیر کاملاً پخته می‌شود و بیرونش طلایی‌قهوه‌ای می‌شود. درون فانکه نرم و کمی شیرین است و بیرونش پوستهٔ نازک و ترد دارد. فانکه یک خمیر سرخ‌شده است، نه کیک، و بیشترِ شخصیتش را همان سرخ‌کردن می‌سازد. میزان شکر، اندازهٔ هر تکه و مدت ور آمدن خمیر از آشپزی به آشپزی دیگر فرق می‌کند، بنابراین فانکه ممکن است فشرده و کوچک باشد یا بزرگ‌تر و سبک‌تر.

چگونه سرو می‌شود

• داغ و تازه از روغن، وقتی که بیرونش هنوز ترد است.
• با دست خورده می‌شود، معمولاً چند تکه با هم.
• برای صبحانه و در خیابان فروخته می‌شود، اغلب تکی یا به‌صورت مشت‌مشت.

چگونه در منو بنویسیم

• نام غذا را «فانکه» بگذارید و آن را خمیر سرخ‌شده توصیف کنید تا میهمان بداند که شیرینی یا کیک نیست.
• گندم را مشخص کنید، چون آرد خمیر سنتی آرد گندم است، و آن را در فهرست آلرژن‌ها بیاورید.
• روغن سرخ‌کردن را ذکر کنید و بگویید آیا با دیگر غذاهای سرخ‌شده مشترک است یا نه، زیرا آلودگی متقابل برای میهمانان دارای حساسیت اهمیت دارد.
• آن را بر اساس تعداد مشخصی تکه در هر وعده بفروشید، چون اندازه‌ها از آشپزی به آشپزی فرق می‌کند.
• بگویید که داغ سرو می‌شود، زیرا بافت آن وقتی بهترین است که مستقیم از روغن درآمده باشد.