آدوبو

آدوبو گوشت خوکی است که با سرکه، سس سویا، سیر و برگ بی‌برگ پخته می‌شود و غذای ملی فیلیپین به شمار می‌آید. این نام از واژهٔ اسپانیایی adobo به معنای مارینید یا چاشنی گرفته شده، اما این غذا فیلیپینی است و منشأ آن محل بحث است. روایت‌ها درباره‌ی قدمت این روش مبتنی بر سرکه با یکدیگر تفاوت دارند و چون هر منطقه و هر خانواده به شیوهٔ خود آن را می‌پزد، نمی‌توان یک نسخهٔ واحد را اصل دانست.

واقعاً چیست

گوشت خوک، که بیشتر از شکم یا شانه و به شکل تکه‌تکه انتخاب می‌شود، در سرکه، سس سویا، سیر کوبیده، برگ بی‌برگ و فلفل سیاه آرام‌آرام پخته می‌شود تا گوشت نرم شود و مایع کم‌کم به سسی براق، ترش و شور تبدیل شود. بسیاری از آشپزها ابتدا گوشت را کمی سرخ می‌کنند. سرکه طعم ترش این غذا را می‌دهد و سس سویا نمک و رنگ آن را تأمین می‌کند. آدوبو را بهتر است یک روش پخت دانست تا یک دستور ثابت، بنابراین تعادل طعم‌های ترش، شور و سیر از آشپزخانه‌ای به آشپزخانهٔ دیگر تغییر می‌کند.

آدوبو غذای مارینه‌شده نیست. سس همراه با گوشت پخته می‌شود و نام این روش برای مرغ، گوشت خوک یا سایر پروتئین‌ها به کار می‌رود، پس باید نوع پروتئین در منو ذکر شود.

چگونه سرو می‌شود

• داغ، با سسی که روی گوشت ریخته می‌شود.
• همراه با برنج بخارپز سفید، که سس را جذب می‌کند و همراه معمول این غذاست.
• به عنوان غذای اصلی برای اشتراک‌گذاری، و بسیاری از آشپزها می‌گویند که روز بعد مزه‌اش بهتر هم می‌شود.

چگونه در منو بنویسیم

• پروتئین و نوع برش را ذکر کنید، برای مثال «آدوبوی شکم گوشت خوک» یا «آدوبوی شانهٔ گوشت خوک». آدوبوی مرغ قلم متفاوتی است.
• گندم و سویا را مشخص کنید: سس سویا معمولاً منبع هر دوی آن‌هاست، پس آن‌ها را برای مهمانانی که حساسیت دارند به‌روشنی علامت بزنید.
• بنویسید که غذا با برنج بخارپز همراه است و آیا برنج در قیمت گنجانده شده است یا نه.
• میزان ترشی و شوری غذا را بیان کنید، زیرا قدرت سرکه از آشپزخانه‌ای به آشپزخانهٔ دیگر فرق می‌کند.