برلینر

برلینر گلولهٔ خمیر مایه‌دار بدون سوراخ است که سرخ می‌شود، از شکافی پنهان با مربا پر می‌شود و شکر روی آن می‌پاشند. در آلمان هم در حوالی شب سال نو (زیلوستر) و هم در فصل کارناوال (کارنوال، فاشینگ) خورده می‌شود. در سال نو نانوایی‌ها طبق سنت یکی را با خردل پر می‌کنند و لابه‌لای برلینرهای مربایی پنهان می‌کنند، و برداشتن برلینر اشتباه سال‌هاست آیین کوچک آلمانی‌هاست.

واقعاً چیست

خمیر مایه‌دار غنی‌شده با تخم‌مرغ، شیر، کره و شکر و کمی نمک ور می‌آید، به شکل گلوله درمی‌آید و به‌جای پختن در فر، در روغن یا چربی سرخ می‌شود؛ به همین دلیل حلقه‌ای روشن در میانهٔ آن می‌ماند که خمیر با چربی داغ تماس داشته است. پس از سرد شدن، سوراخی کوچک در کنار آن ایجاد می‌کنند و مربا (در سبک کلاسیک از میوه‌های قرمز، آلو یا توت‌فرنگی) را تا مرکز تزریق می‌کنند؛ روی آن پر از شکر پاشیده می‌شود و گاهی به‌جای آن گلاسه می‌زنند.

نام آن به منطقه بستگی دارد: در بخش بزرگی از آلمان برلینر، در خود برلین پفانکوخن، در بایرن و اتریش کراپفن و در هسن کرپل یا Kräppel. مواد داخل آن پنهان می‌ماند و برلینر خوب تا اولین گاز چیزی لو نمی‌دهد.

چگونه سرو می‌شود

• معمولاً کامل، با دست و در دمای اتاق خورده می‌شود.
• شکر دانه‌ای یا پودر شکر رویش می‌پاشند؛ پایان کلاسیک.
• در حوالی شب سال نو و فصل کارناوال؛ نسخهٔ شوخی با خردل گاهی در سال نو در نانوایی‌ها پیدا می‌شود.

چگونه در منو بنویسیم

• گلوتن (گندم)، تخم‌مرغ و شیر را ذکر کنید؛ خمیر غنی‌شده هر سه را دارد. اگر نسخهٔ شوخی پرشده با خردل سرو می‌شود، خردل را هم بنویسید.
• بنویسید از چه مربایی استفاده شده است؛ آلو، توت‌فرنگی و زردآلو رایج‌اند و ذکرشان ارزش دارد.
• اگر به‌جای شکرپاشی از گلاسه استفاده می‌کنید بنویسید؛ مشتریان ثابت معمولاً یکی از دو حالت را ترجیح می‌دهند.
• یادآوری کنید که تازه بهتر است؛ برلینر یک‌روزه به‌وضوح چرب می‌شود و خمیرش سبکی‌اش را از دست می‌دهد.