Waterzooi

Waterzooi to kurczak lub ryba duszone z marchewką, porem i śmietanką w jasny, jedwabisty gulasz. To wizytówka Gandawy, na tyle gęsta i sycąca, że leży gdzieś między zupą a gulaszem — tradycyjnie je się ją i łyżką, i widelcem, bo żadne z nich osobno nie daje sobie rady.

Czym to naprawdę jest

Kawałki kurczaka, a dawniej mieszanka ryb słodkowodnych z rzek wokół Gandawy, gotują się w lekkim wywarze z marchewką i porem pokrojonymi w słupki, aż wszystko zmięknie. Na końcu wywar zagęszcza się zaciągiem z żółtka i śmietanki, wmieszanym poza ogniem — dodane za wcześnie albo gotowane dalej zwarzy sos, dlatego ten krok jest ostatni i robi się go delikatnie. Efekt to jasny, kremowy gulasz, w którym warzywa zachowują lekką twardość przy miękkim kurczaku lub rybie.

Wersja z rybą była pierwsza, ale dziś częściej zamawia się kurczaka. Gandawa leży nad rzekami, które dawniej dostarczały ryb słodkowodnych do pierwotnego waterzooi; gdy te dostawy się zmieniły, standardem stał się kurczak, choć wersja rybna wciąż pojawia się w kartach, które chcą ukłonić się starszej formie dania.

Jak się to podaje

• W głębokim talerzu, wywar razem z wkładką, z chlebem obok.
• Gorące, z łyżką i widelcem dla gościa.
• Jako danie główne, wystarczająco sycące samo w sobie.

Jak to zapisać w karcie

• Napisz, czy to wersja z kurczakiem, czy z rybą — obie są naprawdę tradycyjne.
• Zaznacz nabiał w śmietance i jajko w zaciągu.
• Dodaj, że je się je łyżką i widelcem, bo niektórzy goście nie spodziewają się tego przy gulaszu.

Podane tu składniki, alergeny i informacje dietetyczne opisują typowy przepis. Nie są wiążącą deklaracją dla żadnej konkretnej restauracji: przepisy, wielkość porcji i używane produkty mogą się różnić.