Gimbap

Gimbap to przyprawiony ryż z dodatkami, ciasno zwinięty w gim, koreańskie prażone wodorosty, i pokrojony w plastry. To codzienny koreański lunch na wynos, sprzedawany w całości w sklepach convenience lub na sztuki na małych straganach, który wygląda podobnie do japońskich rolek sushi, choć sushi nie jest.

Czym to naprawdę jest

Ryż, gotowany lub parowany, zwykle przyprawia się olejem sezamowym i solą zamiast octu typowego dla ryżu do sushi, dlatego smakuje wytrawnie i orzechowo, a nie kwaśno. Owijką jest gim, podobny do japońskiego nori. Dodatki układa się na arkuszu w równych paskach i zwija na tyle ciasno, by po pokrojeniu trzymały kształt: klasyczny zestaw to smażone jajko i marchewka, szpinak, żółta marynowana rzodkiew (danmuji) i często szynka, ale dodatki bywają różne i mogą obejmować też placek rybny, ogórek lub korzeń łopianu.

Ryż zwykle przyprawia się olejem, a nie octem. To najczęściej odróżnia smak gimbapu od sushi, choć po zwinięciu i pokrojeniu oba wyglądają niemal identycznie.

Jak się to podaje

• Pokrojony w krążki, ułożony na talerzu lub zapakowany na wynos.
• W temperaturze pokojowej; rzadko schładzany lub podgrzewany.
• Na lunch, jako przekąskę lub lekki posiłek z zupą.

Jak to zapisać w karcie

• Podaj jajko w nadzieniu i olej sezamowy w ryżu.
• Wymień użyte dodatki, ponieważ wersje bardzo się różnią, a goście często mają ulubioną kombinację.
• Wersja klasyczna zawiera szynkę, więc nie jest wegetariańska; wersje wegetariańskie bez szynki i ryb są częste, więc zaznacz, jeśli oferujesz taką. Z powodu jajka nie jest wegańska.
• Niektóre dodatki, jak placek rybny, surimi czy korzeń łopianu duszony w sosie sojowym, wnoszą rybę, soję lub pszenicę; zadeklaruj je zgodnie z faktycznym nadzieniem.