Semmelknödel

Semmelknödel to czerstwe bułki związane jajkiem i mlekiem w duży, zwarty knedel, gotowany i krojony w plastry. To austriacki wytrawny knedel z bułki i warto jasno powiedzieć, że to zupełnie inne danie niż Marillenknödel czy Powidltascherl z tej samej karty — tamte to słodkie knedle z owocami podawane na deser, a Semmelknödel to zwykły wytrawny dodatek do sosu.

Czym to naprawdę jest

Wczorajsze bułki pokrojone lub porwane na małe kawałki krótko moczy się w ciepłym mleku, po czym łączy z roztrzepanym jajkiem, odrobiną podsmażonej cebuli i pietruszką w gęstą, zwartą masę. Z masy formuje się ręcznie jedną lub kilka dużych kul, które delikatnie gotuje się w wodzie na małym ogniu — nigdy na mocnym wrzeniu, które by je rozerwało — aż ścinają się do środka. Pokrojony w grube plastry knedel pokazuje charakterystyczny przekrój z luźno związanych kawałków bułki.

To wytrawny knedel do sosu, a nie słodki na deser. Nazwa ma to samo zakończenie „-knödel” co Marillenknödel i Powidltascherl, ale w Semmelknödel nie ma ani owoców, ani cukru — jest stworzony po to, by chłonąć sos z pieczeni lub gulaszu.

Jak się to podaje

• Pokrojony w grube plastry, obok pieczeni lub gulaszu z dużą ilością sosu.
• Jako dodatek, nigdy jako deser, mimo wspólnego „-knödel” ze słodkimi wersjami.
• Na gorąco, prosto z wody, krojony tuż przed podaniem.

Jak to zapisać w karcie

• Zaznacz gluten, jajko i nabiał; bułka, jajko i mleko niosą wszystkie trzy.
• Napisz, że to wytrawny dodatek, a nie słodki knedel, bo goście mogą pomylić go z wersjami z owocami po samej nazwie.
• Zaznacz, że jest z natury wegetariański.
• Wspomnij, do jakiego dania go podajesz, bo jest stworzony do chłonięcia sosu, a nie do samodzielnego jedzenia.

Podane tu składniki, alergeny i informacje dietetyczne opisują typowy przepis. Nie są wiążącą deklaracją dla żadnej konkretnej restauracji: przepisy, wielkość porcji i używane produkty mogą się różnić.