نِنگ‌میون

نگ‌میون رشته‌های جویدنی گندم‌سیاهی است که یخ‌سرد در آبگوشت ترش یا سس تند می‌آید. کره‌ای‌ها در گرمای هوا سراغش می‌روند؛ رشته‌ها بافتی فنری و کمی لاستیکی دارند که با رشتهٔ گرم متفاوت است.

واقعاً چیست

آرد گندم‌سیاه را گاه با کمی نشاسته می‌آمیزند تا رشته‌ها به هم بمانند؛ آن را به رشته‌های نازک و جویدنی فشار می‌دهند که سرد هم سفت می‌مانند، برخلاف رشتهٔ گندم. یک نسخه در آبگوشت یخی و ترش از گوشت گاو یا آب ترب دونگ‌چیمی می‌آید؛ گونهٔ تند آبگوشت ندارد و با سس گوچوجانگ و سرکه آمیخته می‌شود.

رشته باید سرد هم جویدنی بماند، برای همین گندم‌سیاه است نه گندم. رشتهٔ گندم پس از سردشدن چسبناک می‌شود؛ بافت فنری گندم‌سیاه اجازه می‌دهد نگ‌میون یخی سرو شود و از هم نپاشد.

چگونه سرو می‌شود

• یخ‌سرد؛ گاه مکعب یخ هم در نسخهٔ آبگوشت شناور است.
• با نیمهٔ تخم‌مرغ آب‌پز، خیار و کمی سرکه.
• به‌عنوان غذای اصلی خنک‌کننده، به‌ویژه تابستان.

چگونه در منو بنویسیم

• تخم‌مرغ را اعلام کنید.
• نسخهٔ آبگوشت یا سس تند را مشخص کنید؛ این‌ها دو غذای متفاوت‌اند.
• هشدار دهید که کاملاً سرد سرو می‌شود.

ترکیبات، مواد حساسیت‌زا و اطلاعات مربوط به رژیم غذایی که در اینجا آمده‌اند، یک دستور رایج را توصیف می‌کنند. این اطلاعات، اظهارنامه‌ای الزام‌آور برای هیچ رستوران مشخصی نیستند؛ دستورها، اندازهٔ وعده‌ها و محصولات مصرفی ممکن است متفاوت باشند.