Posho

Posho to gęsta kasza z mąki kukurydzianej i wody, gotowana do momentu, gdy staje się na tyle zwarta, że można ją odrywać palcami i jeść ręką. Jest podstawowym pokarmem w Ugandzie, jada się ją także w Kenii, Tanzanii i Sudanie Południowym. W Kenii i Tanzanii taka sama kasza kukurydziana zwykle nazywana jest ugali, więc gość, który prosi o jedno, może mieć na myśli drugie.

Czym to naprawdę jest

Mąkę kukurydzianą wsypuje się stopniowo do wrzącej, osolonej wody, a następnie gotuje i miesza na ogniu, aż masa zgęstnieje w gładką, zwartą pastę, która zachowuje kształt. Sama w sobie ma niewiele smaku i o to właśnie chodzi: to skrobia niesie gulasz lub warzywa, które się do niej je. Przepis zawiera wyłącznie mąkę kukurydzianą, wodę i sól, dlatego nie zawiera pszenicy, mleka, jajek ani orzechów.

Jak się to podaje

• Gorąca, formowana w kopiec lub małe kulki na talerzu.
• Jedzona ręką: kawałek odrywa się, wciska w gulasz lub warzywa, a potem zjada.
• Z gulaszem z fasoli, mięsa lub ryby albo z gotowanymi warzywami liściastymi.

Jak to zapisać w karcie

• Podaj główny składnik jako mąkę kukurydzianą, nazywaną też po prostu kukurydzianą, i zaznacz, czy to kukurydza biała, czy żółta.
• Dla samej kaszy nie deklaruj alergenów, ale zaznacz, jeśli dodano mąkę z innego zboża, bo wtedy na liście pojawi się dodatkowe zboże.
• Podaj gulasz lub warzywa, do których kasza jest podawana, i osobno zadeklaruj alergeny tego dania. Sama posho jest wegańska, ale gulasz mięsny, rybny lub z orzeszkami ziemnymi podany z nią już nie jest, i zmienia to listę alergenów.
• Określ porcję oraz to, czy podano ją samodzielnie, czy jako część zestawu.