Kikomando

Kikomando to uliczne jedzenie z Ugandy: podsmażony czapati zwinięty wokół pikantnego gulaszu z fasoli i omletu z jajka sadzonego. Sprzedawcy oferują je na ulicach Ugandy jako szybki i sycący posiłek, jedzony ręką. Obie jego części, płaski placek i farsz z fasoli i jajka, przygotowuje się osobno, a łączy tuż przed podaniem.

Czym to naprawdę jest

Podstawą jest czapati, płaski placek z mąki pszennej, rozwałkowany cienko i smażony na patelni, aż nabierze złocistych plamek i stanie się na tyle miękki, by dało się go złożyć. Na patelni smaży się płaski omlet z roztrzepanego jajka, a osobno gotuje gulasz z czerwonej fasoli z cebulą i pomidorem, doprawiony przyprawami. Czapati owija się wokół omletu i gulaszu, tak że wszystkie trzy składniki je się razem, w jednym zawiniątku. Stopień ostrości przypraw różni się w zależności od kucharza.

Typowy farsz nie zawiera mięsa. Białko pochodzi z fasoli i jajka, a objętość dodaje czapati.

Jak się to podaje

• Na gorąco, prosto z patelni, z miękkim i ciepłym czapati.
• Złożone w zawiniątko i jedzone ręką, często owinięte w papier.
• Jako szybki posiłek lub przekąska od ulicznego sprzedawcy, samodzielnie.

Jak to zapisać w karcie

• Nazwij obie części: czapati z jajkiem i gulaszem z czerwonej fasoli.
• Oznacz pszenicę w czapati oraz jajka, które są standardowym składnikiem.
• Podaj, na jakim tłuszczu smażony jest czapati. Jeśli jest to ghee, to produkt mleczny i wymaga oznaczenia mleka.
• Zaznacz, czy do gulaszu dodano mięso lub bulion, bo w klasycznym farszu ich nie ma.
• Opisz ostrość przypraw, ponieważ różni się ona między kucharzami.