გენუური პესტო

გენუური პესტო რეჰანის, ფიჭვის თესლის, ნივრის, პარმეზანისა და ზეითუნის ზეთის უმად დანაყილი, კაშკაშა მწვანე სოუსია. ტრადიციულად მარმარილოს სანაყში ხის სანაყით ამუშავებენ და არასოდეს ხარშავენ. სახელის მკაცრი მიმდევრები სამზარეულოს კომბაინსაც არ იყენებენ: მბრუნავი პირი ფოთლებს იმდენად ათბობს, რომ ფერი და გემო ბლაგვდება.

სინამდვილეში რა არის

ახალ რეჰანს, ფიჭვის თესლს, ნიორსა და მსხვილ მარილს წრიული მოძრაობით სრესენ და არ კეპავენ, სანამ უხეშ, ზეთოვან პასტად არ იქცევა. ურევენ გახეხილ პარმეზანსა და მაგარ ცხვრის ყველს, ბოლოს კი ნელ-ნელა ზეითუნის ზეთს ამატებენ, რომ სქელი, კოვზით ამოსაღები სოუსი მიიღონ.

რადგან არაფერი იხარშება, რეჰანი მკვეთრ მწვანე ფერსა და ცოცხალ უმ გემოს ინარჩუნებს. კერძის არსიც ისაა, რომ სითბო არაფერს არბილებს და ამრგვალებს.

როგორ მიირთმევენ

• ცხელ მაკარონში არეულს, ცეცხლიდან გადმოდგმის შემდეგ, წინასწარ მაკარონის ნახარშის ერთი კოვზით გათხელებულს.
• წასასმელად ან ამოსავლებად, პურთან ან ბოსტნეულზე გადანაწილებულს.
• იმავე დღეს ახლად მომზადებულს: დაჭყლეტილი რეჰანი რამდენიმე საათში იჟანგება და მუქდება.

როგორ ჩავწეროთ მენიუში

• აღნიშნეთ ორივე ყველით მიღებული რძის ალერგენი.
• მიუთითეთ ფიჭვის თესლი; თხილეულისადმი მგრძნობიარე სტუმარი მის შესახებ კონკრეტულად გკითხავთ.
• აღნიშნეთ, თუ ადგილზე ახლად ამზადებთ: ქილაში შენახვისას ფერი და სიმკვეთრე სწრაფად იკლებს.
• დაასახელეთ კერძი, რომელსაც სოუსი ახლავს — მაკარონი, კარტოფილი თუ მინესტრონე; პესტოს ცალკე იშვიათად მიართმევენ.

აქ ჩამოთვლილი ინგრედიენტები, ალერგენები და კვებითი ინფორმაცია ტიპურ რეცეპტს აღწერს. ეს კონკრეტული რესტორნისთვის სავალდებულო განცხადება არ არის: რეცეპტები, ულუფის ზომები და გამოყენებული პროდუქტები შეიძლება განსხვავდებოდეს.