Chorba Frik

Chorba frik to pękana zielona pszenica duszona w gęstej zupie jagnięcej z pomidorami i miętą. Tunezyjskie rodziny rozpoczynają nią posiłek przerywający post ramadanowy; pojawia się na stole o zachodzie słońca regularniej niż niemal jakakolwiek inna potrawa.

Czym to naprawdę jest

Freekeh — młoda zielona pszenica zbierana wcześnie, prażona przed połamaniem — powoli gotuje się w bulionie jagnięco-pomidorowym. Uwalnia skrobię i zagęszcza zupę, nadając jej treściwą, nieprzezroczystą konsystencję. Kawałki jagnięciny duszą się w tym samym garnku do miękkości. Pod koniec dodaje się świeżą miętę, której smak równoważy bogactwo mięsa i uzupełnia lekko dymny aromat prażonego ziarna.

Prażony smak freekeh odróżnia tę zupę od innych zup pszennych. Ziarno praży się, gdy jest jeszcze zielone, zanim zostanie połamane; właśnie temu zawdzięcza subtelnie dymną głębię, której nie da zwykła łamana pszenica.

Jak się to podaje

• Gorące, w misce; często jako pierwsze danie iftaru podczas ramadanu.
• Z pieczywem i cząstką cytryny.
• Jako przystawkę, choć jest dość sycąca na lekki posiłek.

Jak to zapisać w karcie

• Zaznacz, czy zupę naprawdę przygotowuje się z freekeh; niektóre kuchnie zastępują ją kaszą bulgur lub zwykłą połamaną pszenicą.
• Wspomnij o ramadanowym skojarzeniu, jeśli zupa jest wtedy serwowana; sezonowy kontekst stanowi część jej tożsamości.
• Wymień użyte mięso: istnieją też wersje wołowe.

Podane tu składniki, alergeny i informacje dietetyczne opisują typowy przepis. Nie są wiążącą deklaracją dla żadnej konkretnej restauracji: przepisy, wielkość porcji i używane produkty mogą się różnić.