کین‌دیم

کین‌دیم زردهٔ تخم‌مرغ، شکر و نارگیل رنده‌شده‌ای است که در قالب کوچک به کاسترد زرد و براق می‌پزد؛ هنگام واژگون‌کردن مانند شیشه می‌درخشد. فن دسرهای غنیِ زرده و شکر با آشپزی استعماری پرتغال به برزیل رسید و به شیرینی‌های صومعه‌ای آن کشور شباهت دارد؛ نارگیل و شکل بومی‌اش هویت جدا ساخت.

واقعاً چیست

تعداد زیادی زرده، بسیار بیشتر از کاستردهای معمول نسبت به حجم، با شکر و نارگیل رنده‌شده خوب هم می‌خورد و در قالب‌های کوچک می‌ریزد؛ قالب را گاه از پیش با شربت قند می‌پوشانند تا کنارها کاراملی شود. کاسترد را در حمام آب می‌پزند تا حرارت یکنواخت باشد و زرده نبرد؛ پس از سردشدن قالب را برمی‌گردانند و رویهٔ براق و اندکی کاراملی بیرون می‌آید.

رنگش تماماً از زرده است، نه رنگ خوراکی. زردی عمیق از تعداد فراوان زرده نسبت به مواد دیگر می‌آید؛ نمونهٔ کم‌رنگ معمولاً زردهٔ کمتری از دستور کلاسیک دارد.

چگونه سرو می‌شود

• سرد یا هم‌دمای اتاق و برگردانده روی بشقاب کوچک.
• دسر تک‌نفره؛ آن‌قدر کوچک است که قاچ نمی‌شود.
• گاه نارگیل رنده‌شده روی آن می‌پاشند.

چگونه در منو بنویسیم

• تخم‌مرغ را اعلام کنید.
• گیاهی است.
• اگر پرسیدند، بگویید زردهٔ تخم‌مرغ زیادی دارد؛ مزهٔ نهایی ملایم‌تر از فهرست مواد است.