بون چا

بون چا کوفته‌های گوشت خوک و برش‌های شکم خوک گریل‌شده‌ای است که در کاسهٔ آبِ چاشنی ترش‌وشیرین می‌گذارند و کنار ورمیشل برنجی سرد و سبزی تازه سرو می‌کنند. این ناهار شاخص هانوی برخلاف یک کاسه فوی چیده می‌شود: نودل سرد و جدا می‌ماند و خود مهمان هر لقمه را در نُک چامِ گرم و رقیق فرو می‌برد.

واقعاً چیست

شانهٔ خوک را نازک می‌برند و گوشت چرخ‌کرده را به کوفته‌های کوچک درمی‌آورند؛ هر دو مدت کوتاهی مزه‌دار می‌شوند و روی زغال گریل می‌شوند تا لبه‌ها دودی و چربی‌شان روان شود. همین عطر زغالی نکتهٔ اصلی است. گوشت را مستقیم در کاسه‌ای از نُک چام گرم می‌گذارند؛ چاشنی رقیقی از سس ماهی، شکر، لیموترش و سیر که چند تکه پاپایای سبز یا هویج ترشی در آن شناور است. ورمیشل برنجی سرد و بشقاب کاهو، نعناع و پریلا جداگانه می‌آید و مهمان هر لقمه را خودش می‌سازد.

تقابل نودل سرد با آبِ چاشنی گرم و جدا ماندنشان، بون چا را از سوپ نودل با گوشت گریل‌شده متمایز می‌کند. تضاد دما و بافت عمدی و بخشی از جذابیت خوراک است، نه اتفاقی در شیوهٔ سرو.

چگونه سرو می‌شود

• گوشت گریل‌شده در آبِ چاشنی گرم می‌آید و نودل سرد و سبزی در ظرف‌های جدا هستند.
• مهمان نودل و سبزی را در آب فرو می‌برد تا گوشت و مزه را با هم بردارد.
• در اصل ناهار نیمروز هانوی است، هرچند امروز هر ساعتی سرو می‌شود.

چگونه در منو بنویسیم

• وجود سس ماهی در آبِ چاشنی را اعلام کنید.
• بگویید گوشت به شکل کوفته، شکم خوک ورقه‌ای یا هر دو سرو می‌شود؛ بعضی آشپزخانه‌ها فقط یکی را دارند.
• توضیح دهید نودل و سبزی را باید در آب فرو برد، نه اینکه رویشان ریخت؛ این کار به مهمان ناآشنا کمک می‌کند.