Kaiserschmarrn

Kaiserschmarrn to gruby naleśnik rozrywany na puszyste kawałki na patelni, posypywany cukrem pudrem i podawany z duszonymi owocami. To austriacki deser do dzielenia się, przynoszony prosto z patelni w poszarpanych kawałkach, nie w równym plastrze.

Czym to naprawdę jest

Ciasto z jajek, mąki i mleka — często z osobno ubitymi białkami dla lekkości — wlewa się na gorącą patelnię z masłem i smaży jak bardzo gruby naleśnik. Gdy prawie się zetnie, rozrywa się je widelcami bezpośrednio na patelni na nierówne, puszyste kawałki. Czasem dodaje się rodzynki, a potem dopieka pod grillem lub w piecu, aż poszarpane brzegi lekko się zrumienią.

Nazwa znaczy „cesarski nieład”. Według zapewne upiększonej opowieści deser wymyślono dla cesarza Franciszka Józefa I, który tak go polubił, że na stałe trafił do menu.

Jak się to podaje

• Obficie posypane cukrem pudrem, prosto z patelni.
• Z duszonymi śliwkami (Zwetschgenröster) lub musem jabłkowym, które równoważą słodycz.
• Na jednym dużym talerzu dla całego stołu częściej niż w osobnych porcjach.

Jak to zapisać w karcie

• Zaznacz gluten, jajka i nabiał — wszystkie trzy są niezbędnymi składnikami.
• Wymień dodatek owocowy; klasyczne są duszone śliwki, ale często występują jabłka lub morele.
• Napisz, że przygotowuje się go na zamówienie; odstawiony lub odgrzewany traci puszystą, poszarpaną teksturę.
• Wspomnij, jeśli porcja jest dla dwóch osób; często jest na tyle duża, by się nią dzielić.

Podane tu składniki, alergeny i informacje dietetyczne opisują typowy przepis. Nie są wiążącą deklaracją dla żadnej konkretnej restauracji: przepisy, wielkość porcji i używane produkty mogą się różnić.