Poğaça

Een poğaça is een zacht, gebakken Turks gebakje, meestal gevuld met kaas, aardappel of olijven. Het is een alledaags product in Turkse bakkerijen, gegeten bij het ontbijt en met thee. Hartige gebakjes met dezelfde naam worden op de Balkan gemaakt, dus de oorsprong wordt gedeeld en niet door één keuken opgeëist.

Wat het werkelijk is

Een verrijkt deeg van bloem, yoghurt, ei en olie wordt uitgerold, om een vulling van witte kaas, gepureerde aardappel of zwarte olijven gewikkeld en tot een klein rondje of ovaaltje gevormd. Het oppervlak wordt ingesmeerd met geklopt ei en de gebakjes bakken tot ze goudkleurig en zacht zijn. Het kruim is teder en licht rijk, en de vulling zit in het midden. Kaas is de meest gebruikte vulling, en sommige bakkers strooien er sesamzaad over.

Een poğaça is een zacht gebakje, geen bladerdeeg. Het lijkt meer op een zacht broodje dan op bladerdeeg, en wordt daarom warm of op kamertemperatuur gegeten. Vullingen en recepten verschillen van bakkerij tot bakkerij, dus de kaart moet de vulling noemen die de gast krijgt.

Hoe het wordt geserveerd

• Warm of op kamertemperatuur, vaak op een bord bij het ontbijt of met thee.
• Heel, een of twee per gast, als snack of kleine bijgerecht.
• Vers verkocht aan de toonbank van de bakkerij, vaak in papieren zakjes.

Hoe je het op de kaart zet

• Noem de vulling: kaas, aardappel of olijf. De vulling bepaalt de smaak en de allergenen.
• Vermeld tarwe, melk en ei. Het deeg bevat ei en yoghurt, en een kaasvulling voegt melk toe.
• Als de bovenkant met sesam is afgewerkt, vermeld dan ook sesam.
• Zeg dat hij gebakken is en niet gefrituurd, zodat gasten weten wat ze kunnen verwachten.