آسادو

آسادو آیین کباب‌کردن آهستهٔ گوشت و سوسیس روی زغال در آرژانتین است.

این نام بیشتر به یک بعدازظهر کامل اشاره دارد تا یک غذای واحد.

واقعاً چیست

آسادوی درست با ترتیب مشخصی پیش می‌رود، نه اینکه همه‌چیز یک‌باره روی میز بیاید. نخست achuras، مانند تیموس، رودهٔ باریک و مورسیا، و سوسیس چوریزو را سریع روی بخش داغ‌تر آتش می‌پزند و با نان می‌خورند. سپس دندهٔ کوتاه (asado de tira)، پهلو (entraña) و برش‌های دیگر گوشت گاو با فاصله از زغال آرام می‌پزند تا چربی آب شود و گوشت آسان از استخوان جدا شود. پیش از پخت فقط نمک می‌زنند؛ چیمی‌چوریِ جعفری، سیر، پونه، روغن و سرکه کنار میز می‌آید، نه در خواباندن گوشت.

آتش به‌اندازهٔ گوشت اهمیت دارد. چوب یا زغال را نخست به اخگر تبدیل می‌کنند و آشپز، زغال را به زیر توری می‌کشد؛ گوشت مستقیم روی شعله نمی‌پزد. حرارت آهسته و یکنواختی که گریل خانگی به‌سختی بازتولید می‌کند، سبب می‌شود یک پارریای خوب را با کیفیت آتش و برش‌هایش بسنجند.

چگونه سرو می‌شود

• غذا مرحله‌به‌مرحله می‌آید: اول سوسیس و دل‌وجگر، بعد گوشت گاو؛ همه را هم‌زمان سرو نمی‌کنند.
• مستقیم از پارریای چوبی یا زغالی، به تکه‌های روستایی بریده‌شده و نه سهم‌بندی رسمی.
• با چیمی‌چوری و مخلفات ساده‌ای مثل نان، سالاد و شراب قرمز.

چگونه در منو بنویسیم

• به‌جای یک ردیف کلی «آسادو»، برش‌ها را جدا نام ببرید؛ مشتریان همیشگی بر اساس برش سفارش می‌دهند.
• اگر چیمی‌چوری خانگی است یا آماده خریده‌اید، مشخص کنید.
• آسادوی کامل برای اشتراک‌گذاری است؛ یک برش تکی هم پیشنهاد دهید تا مهمان تنها بتواند سفارش مناسبی بدهد.

ترکیبات، مواد حساسیت‌زا و اطلاعات مربوط به رژیم غذایی که در اینجا آمده‌اند، یک دستور رایج را توصیف می‌کنند. این اطلاعات، اظهارنامه‌ای الزام‌آور برای هیچ رستوران مشخصی نیستند؛ دستورها، اندازهٔ وعده‌ها و محصولات مصرفی ممکن است متفاوت باشند.