Tarta de Santiago

Tarta de Santiago to gęste ciasto migdałowe oprószone cukrem pudrem, tradycyjnie oznaczone szablonem krzyża św. Jakuba. To deser z galicyjskiego szlaku pielgrzymkowego, sprzedawany w każdej piekarni wzdłuż Camino de Santiago i nazwany od miasta, do którego prowadzi cały szlak.

Czym to naprawdę jest

Mielone migdały, cukier i jajka ubija się razem prawie bez mąki (klasyczny przepis nie zawiera jej wcale), więc miąższ pozostaje gęsty, wilgotny i wyraźnie migdałowy, a nie lekki i napowietrzony jak biszkopt. Piecze się go w płytkiej okrągłej formie, aż ledwie się zetnie, a po przestudzeniu na wierzch kładzie się papierowy szablon krzyża i obficie posypuje cukrem pudrem, zostawiając sam krzyż nieposypany.

Ponieważ mąki jest mało lub wcale, a oprócz jajek nie ma spulchniacza, ciasto długo się trzyma i nie wysycha, dlatego tak dobrze znosi podróż z pielgrzymami.

Jak się to podaje

• W temperaturze pokojowej, pokrojone w kliny, nigdy na ciepło.
• Do kawy, jako prosty popołudniowy deser, a nie danie z restauracyjnego menu.
• Z widocznym wzorem krzyża na wierzchu; wersja oprószona gładko, bez szablonu, smakuje tak samo, ale traci wizualny znak rozpoznawczy.

Jak to zapisać w karcie

• Wyraźnie i na widoku zaznacz orzechy (migdały); to cała baza ciasta, a nie dodatek.
• Zaznacz jajka; to jedyny inny główny alergen.
• Napisz, czy jest bezglutenowe, bo klasyczny przepis często takim jest, ale tylko jeśli Twoja wersja naprawdę nie zawiera mąki, więc sprawdź przed deklaracją.
• Wspomnij, że ciasto dobrze się trzyma, więc to sensowny deser do przygotowania z wyprzedzeniem, a nie pieczony na zamówienie.

Podane tu składniki, alergeny i informacje dietetyczne opisują typowy przepis. Nie są wiążącą deklaracją dla żadnej konkretnej restauracji: przepisy, wielkość porcji i używane produkty mogą się różnić.