Mloukhia

Mloukhia to zielony gulasz z liści jutowca warzywnego, duszony z czosnkiem i kolendrą, często z wołowiną. Pochodzi z Mauretanii, a przygotowuje się ją także w Tunezji i Egipcie, gdzie nazywa się podobnie, a każda kuchnia ma własne przyzwyczajenia dotyczące mięsa i przypraw. To liść nadaje daniu charakter: podczas gotowania uwalnia naturalne zagęszczenie, dzięki któremu bulion jest gładki i śliski.

Czym to naprawdę jest

Liście jutowca warzywnego oddziela się od łodyg i drobno siekają. Dusi się je powoli w jednym garnku z oliwą z oliwek, czosnkiem i kolendrą, aż bulion stanie się ciemnozielony i gęsty. Często dodaje się mięso, najczęściej wołowinę, ale gulasz przygotowuje się także bez niego. Tekstura zaskakuje nowicjuszy: bliżej jej do gęstego, lśniącego sosu niż do grubo krojonego gulaszu, a liście są miękkie, nie chrupiące.

Jak się to podaje

• Gorące, w płytkiej misce, z mięsem w garnku lub podanym osobno.
• Na ryżu lub z chlebem do maczania, bo to typowe dodatki.
• Jako danie główne, chyba że jest jedną z części większego stołu.

Jak to zapisać w karcie

• Nazwij je „Mloukhia z wołowiną” lub „Mloukhia wegetariańska”, aby białko było jasne. Dodaj w nawiasie „gulasz z jutowca warzywnego” dla gości, którzy nie znają dania.
• Gulasz w klasycznej postaci nie zawiera głównych alergenów. Chleb podawany do niego to osobna pozycja, a chleb zawiera pszenicę, więc wpisz go w osobnej linii.
• Zaznacz, czy wołowina jest gotowana w garnku, czy dodawana na wierzch, oraz czy bulion jest wołowy.
• Ostrzeż, że tekstura jest śliska, aby goście oczekujący grubego gulaszu nie byli zaskoczeni.