چه با مائو

چه با مائو لایه‌هایی از خمیر ماش، لوبیای قرمز و ژلهٔ پاندان در لیوان است که درست پیش از خوردن شیر نارگیل و یخ خردشده روی آن می‌ریزند. نامش یعنی «دسر سه‌رنگ» و به نوارهای زرد کم‌رنگ، سرخ پررنگ و سبزی اشاره دارد که تا نخستین هم‌زدن در لیوان جدا دیده می‌شوند.

واقعاً چیست

ماش شیرین‌شده را می‌پزند تا خمیری صاف و زرد کم‌رنگ شود؛ لوبیای قرمز را جداگانه آن‌قدر می‌جوشانند که نرم شود اما شکلش را نگه دارد. ژلهٔ سبز با برگ پاندان رنگ و عطر می‌گیرد و مکعبی می‌شود. سه جزء را به صورت نوارهای جدا در لیوان بلند می‌ریزند و در پایان یخ خردشده و مقدار زیادی شیر نارگیل می‌افزایند. لیوان راه‌راه به میز می‌رسد و مهمان باید پیش از خوردن همه را با هم مخلوط کند، نه اینکه لایه‌به‌لایه بخورد.

روش درست خوردن، هم‌زدن همهٔ لایه‌هاست، نه چشیدن جداگانهٔ هرکدام. ظاهر سه‌رنگ برای لحظهٔ رسیدن به میز است؛ با نخستین حرکت قاشق لایه‌ها باید به مخلوطی سرد و یکدست تبدیل شوند.

چگونه سرو می‌شود

• سرد در لیوان بلند؛ رنگ‌ها تا زمانی که مهمان هم نزده پیداست.
• یخ خردشده و شیر نارگیل را درست پیش از سرو روی آن می‌ریزند.
• به‌عنوان دسر یا میان‌وعدهٔ خنک در هر ساعتی، به‌ویژه هوای گرم.

چگونه در منو بنویسیم

• ذاتاً وگان و گیاهی است.
• دستور پایه مادهٔ حساسیت‌زای اصلی ندارد.
• بگویید پیش از خوردن باید مخلوط شود؛ مهمان ناآشنا ممکن است در غیر این صورت لایه‌ها را جدا بخورد.

ترکیبات، مواد حساسیت‌زا و اطلاعات مربوط به رژیم غذایی که در اینجا آمده‌اند، یک دستور رایج را توصیف می‌کنند. این اطلاعات، اظهارنامه‌ای الزام‌آور برای هیچ رستوران مشخصی نیستند؛ دستورها، اندازهٔ وعده‌ها و محصولات مصرفی ممکن است متفاوت باشند.