Ash Reshteh

Aş reşte, kırmızı fasulye, nohut ve mercimeğin buğday eriştesi ve bol miktarda taze otla saatlerce ağır ateşte pişirilip kızartılmış nane, sarımsak ve ekşi, kurutulmuş kaşktan bolca bir kaşıkla tamamlandığı koyu bir çorbadır. Tek bir şehre değil tüm ülkeye ait bir yemektir ve İran sofrasındaki çoğu çorbadan daha fazla anlam taşır: eriştenin hayatın pek çok yolunu simgelediği söylenir, bu yüzden yemek İran Yeni Yılı Nevruz'da sofraya gelir ve bir adağın ya da duanın karşılığı olarak sokak köşelerinde bedava dağıtılan nazri olarak sunulur.

Aslında nedir

Genellikle kırmızı fasulye, nohut ve mercimekten oluşan üç dört tür baklagil, soğanla birlikte yumuşayana dek ağır ateşte pişer, ardından doğranmış maydanoz, ıspanak, dereotu ve taze soğandan oluşan kalın bir tutam eklenir ve çorbayı koyu, mat bir yeşile boyar. Bu çorba için özel olarak açılan ince buğday eriştesi olan reşte, dişe gelsin diye pişmenin sonuna doğru eklenir, yoksa dağılır. Onu diğer tüm baklagil çorbalarından ayıran son dokunuştur: koyu, ekşi bir macun kıvamına getirilen kurutulmuş yoğurt suyu kaşktan bir kaşık, karıştırılır ya da üzerine dökülür, yanında nane ve sarımsağın kokusu çıkana dek kızartıldığı yağ sunulur.

Nasıl servis edilir

• Derin bir kâsede, kaşk tamamen karıştırılmak yerine üzerine dökülür; böylece ekşiliği çorbadan ayrı hissedilir
• Yemekten hemen önce masada cızırdayan nane-sarımsak yağı gezdirilerek tamamlanır
• Nevruz'da ve dini toplantılarda bir hayır işi olarak pişirilen aş-e nazri adıyla bedava dağıtılır
• Kaşığın içinde dik durabileceği kadar koyudur; bu ince bir çorba değildir

Menüye nasıl yazılır

• Kaşkı açıkça belirtin; onu ilk kez deneyecek müşteriler bunun krema değil, fermente bir süt ürünü olduğunu bilmeli
• Klasik halinin vejetaryen olduğunu not edin, çünkü birçok müşteri İran usulü bir güveçte mutlaka et olduğunu varsayar
• İstek üzerine kaşksız sunun; vegan bir kâse için sık başvurulan bir uyarlamadır