Soparnik

Czym to naprawdę jest

Soparnik to cienki dalmatyński placek związany z regionem Poljica, nadziewany boćwiną, cebulą i czosnkiem, ułożonymi między warstwami ciasta. Piecze się go jako płaski krążek, a potem kroi na kawałki. Po upieczeniu często skrapia się go oliwą.

Nadzienie przygotowuje się z posiekanej boćwiny, zwykle zmieszanej z cebulą i czosnkiem, a następnie zamyka między dwiema cienkimi warstwami ciasta pszennego. Zamknięty placek piecze się, aż ciasto się zarumieni, a zieleń wewnątrz zmięknie. Na gorącą powierzchnię można wcisnąć odrobinę oliwy i czosnku. Ciasto jest celowo cienkie w stosunku do zielonego nadzienia, dzięki czemu wynik przypomina raczej płaski wytrawny placek niż grubo nadziewany bochenek. Dokładne proporcje i sposób wykończenia różnią się w zależności od kucharza.

Soparnik jest związany z regionem Poljica w Dalmacji i często przygotowuje się go, by dzielić się nim z innymi. Choć składniki są proste, ważne jest dokładne zlepienie brzegów. Dzięki temu nadzienie nie wypływa, a w trakcie pieczenia paruje pod skorupką. Boćwina to cechujące go nadzienie; jeśli dodaje się inne zielone warzywa lub składniki, warto je wskazać. Ogólnie jest spokrewniony z nadziewanymi plackami, ale ma własną regionalną nazwę i charakterystyczną formę z boćwiną w roli głównej.

Jak się to podaje

• Pokrój na kwadraty lub kliny i podawaj ciepły lub w temperaturze pokojowej.
• Po upieczeniu skrop oliwą i czosnkiem, jeśli stosujesz tę popularną metodę wykończenia.

Jak to zapisać w karcie

• Opisz nadzienie z boćwiny i cienkie, upieczone ciasto; wspomnij o ewentualnym dodatku sera lub innym wariancie.
• Typowe jest ciasto pszenne. Sprawdź ciasto i składniki używane do wykończenia, a także praktyki dotyczące wspólnego piekarnika i stolnic.

Wersje wytrawne opierają się na boćwinie, choć proporcje nadzienia i sposób wykończenia się różnią.