Sfiha

Sfiha is kleine rondjes deeg, belegd met gekruid lamsgehakt, tomaat en granaatappelstroop en open gebakken. Het is Libanons bakkerijantwoord op een vleespastei — kleiner en dunner dan een Turkse lahmacun, en afgewerkt met een duidelijk zoetzure toets die van de stroop komt in plaats van een kneepje citroen aan tafel.

Wat het werkelijk is

Kleine rondjes gegist deeg worden dun uitgerekt en rijkelijk belegd met een mengsel van gehakt lamsvlees, in blokjes gesneden tomaat, ui en warme specerijen, aangemaakt met een scheutje zure granaatappelstroop en vaak bestrooid met pijnboompitten. Ze worden open gebakken, zonder te vouwen, tot het deeg aan de rand knapperig wordt en het vleesbeleg in diezelfde korte baktijd gaar is.

De granaatappelstroop doet grotendeels het werk dat citroen doet bij een Turkse lahmacun — hij wordt in het beleg meegebakken in plaats van er achteraf overheen geknepen, zodat de zuurheid vanaf de eerste hap deel uitmaakt van de smaak van het deeg in plaats van een toevoeging aan tafel te zijn.

Hoe het wordt geserveerd

• Vers uit de oven, warm, met de hand gegeten, zonder bestek.
• In meervoud besteld, want elk stuk is klein — meerdere per bestelling is standaard.
• Net zo vaak van een bakkerijtoonbank als uit een restaurantkeuken.

Hoe je het op de kaart zet

• Zet het apart van lahmacun als beide op de kaart staan; sfiha is kleiner, dikker in het deeg en afgewerkt met granaatappelstroop in plaats van een kneepje citroen aan tafel.
• Zeg hoeveel stuks een portie telt, en of er naast lamsgehakt ook een rundvleesversie beschikbaar is.
• Vermeld de tarwe in het deeg; die vormt de basis van het hele gerecht.