Sfiha

Sfiha to małe krążki ciasta z przyprawioną mieloną jagnięciną, pomidorem i melasą z granatu, pieczone bez przykrycia. To libańska odpowiedź piekarni na pieróg z mięsem — mniejsza i cieńsza niż turecki lahmacun, z wyraźną kwaśno-słodką nutą pochodzącą z melasy, a nie z wyciśniętej przy stole cytryny.

Czym to naprawdę jest

Małe krążki ciasta drożdżowego rozciąga się cienko i obficie obkłada mieszanką mielonej jagnięciny, pokrojonego w kostkę pomidora, cebuli i ciepłych przypraw, połączonej z kwaśną porcją melasy z granatu, a często posypuje orzeszkami piniowymi. Piecze się je bez składania, aż ciasto zachrupie na brzegu, a mięsna warstwa upiecze się w tym samym krótkim pieczeniu.

Melasa z granatu robi większość tego, co cytryna na tureckim lahmacun — jest zapieczona w nadzieniu, a nie wyciskana potem, więc kwaśność jest częścią smaku od pierwszego kęsa, a nie dodatkiem przy stole.

Jak się to podaje

• Prosto z piekarnika, ciepła, jedzona rękami, bez sztućców.
• W kilku sztukach, bo każda jest mała — kilka na porcję to standard.
• Z lady piekarni równie często jak z kuchni restauracji.

Jak to zapisać w karcie

• Zaznacz gluten w cieście; to podstawa całego dania.
• Napisz, ile sztuk wchodzi w porcję, bo każda sfiha jest mała, a liczba ma znaczenie dla ceny.
• Odróżnij ją od lahmacun, jeśli oba pojawiają się w karcie; sfiha jest mniejsza, grubsza w cieście i wykończona melasą z granatu, a nie cytryną wyciskaną przy stole.
• Wspomnij, jeśli dostępna jest wersja wołowa obok tradycyjnej z jagnięciną.