Socca

Czym to naprawdę jest

Socca to cienki placek z mąki z ciecierzycy, smażony na mocnym cieple, aż brzegi się zarumienią, a środek pozostanie miękki. Jest znana na całym Lazurowym Wybrzeżu, także w Monako, i nie powinno się jej przedstawiać jako wyłącznie monakijskiego wynalazku.

Podstawowe ciasto łączy mąkę z ciecierzycy z wodą, często z oliwą z oliwek i solą. Po odpoczynku wylewa się je cienką warstwą na bardzo gorącą, płytką patelnię lub blachę do piekarnika. Wysoka temperatura szybko ścina środek i tworzy na powierzchni zarumienione, czasem pęcherzykowate plamy. Placek kroi się na nieregularne kawałki i je na gorąco. Gruby, blady placek miałby inną konsystencję niż cienka, zarumieniona potrawa kojarzona z socca.

Lista składników jest krótka, ale technika ma znaczenie: grubość ciasta, czas odpoczynku, temperatura patelni i ilość oleju decydują o tym, czy wynik będzie miękki, chrupiący na brzegach czy suchy. Pieprz można dodać przy stole. Baza z ciecierzycy sprawia, że socca naturalnie różni się od naleśników pszennych, choć wspólne powierzchnie do pieczenia i dodatki mogą zmieniać przydatność pod kątem alergenów. Warianty spotyka się w całym regionie; socca jest wspólnym daniem Riviery, a nie wyłączną specjalnością jednego miasta.

Jak się to podaje

• Podawać od razu, w klinach lub nieregularnych kawałkach, dopóki powierzchnia jest ciepła, a brzegi zachowują nieco chrupkości.
• Można ją zjeść samodzielnie jako przekąskę lub obok posiłku; dodatki są opcjonalne i powinny być wymienione osobno.

Jak to zapisać w karcie

• Opisz ją jako placek z mąki z ciecierzycy i zaznacz, że jest wspólną specjalnością Riviery.
• Sprawdź ryzyko zanieczyszczenia krzyżowego w piekarniku lub na patelni i podaj wszelkie dodatki lub dodatkową mąkę.

Wartości odżywcze dotyczą zwykłego przygotowania; dodany olej i dodatki je zmieniają.