Pão de queijo

Pão de queijo to mała, ciągnąca się serowa bułeczka z mąki tapiokowej zamiast pszennej, pieczona, aż z zewnątrz stanie się chrupiąca, a w środku rozciąga się w nitki. Pochodzi ze stanu Minas Gerais, regionu opartego na hodowli mleczarskiej, i stała się domyślnym, codziennym chlebem Brazylii — sprzedawanym w piekarniach, na stacjach benzynowych i lotniskach w całym kraju.

Czym to naprawdę jest

Skrobia tapiokowa, otrzymywana z korzenia manioku, tworzy całą bazę ciasta zamiast mąki pszennej, i to ona daje pão de queijo naturalny brak glutenu oraz charakterystyczną ciągliwość. Mleko, olej lub masło, jajko i sporo sera — tradycyjnie kwaskowatego sera z Minas — wyrabia się ze skrobią na miękkie, lepkie ciasto, które formuje się w małe kulki i piecze, aż z zewnątrz zbrązowieją i lekko się wychrupią, a w środku pozostaną miękkie i przy rozerwaniu rozciągną się w długie, serowe nitki.

Ciągliwość zawdzięcza skrobi, a nie samemu serowi. Ponieważ nie ma glutenu, który budowałby strukturę, ciasto zachowuje się zupełnie inaczej niż pszenna bułka — sama skrobia tapiokowa żelatynizuje podczas pieczenia, dając tę charakterystyczną, rozciągliwą, ciągnącą się teksturę.

Jak się to podaje

• Na ciepło, prosto z piekarnika, jedzone z ręki.
• Na śniadanie z kawą albo jako przekąska o każdej porze dnia.
• Bez nadzienia i smarowideł — ser w cieście jest sednem.

Jak to zapisać w karcie

• Zaznacz mleko i jajko.
• Jest z natury bezglutenowe, co warto podkreślić dla gości unikających pszenicy.
• Napisz, czy robisz je na świeżo na miejscu, bo mrożona wersja do dopieczenia też jest częsta.

Podane tu składniki, alergeny i informacje dietetyczne opisują typowy przepis. Nie są wiążącą deklaracją dla żadnej konkretnej restauracji: przepisy, wielkość porcji i używane produkty mogą się różnić.